ืองหลวงสองสามวัน แต่หาเขาไม่พบ พวกเขาจึงกลับมารายงานเมื่อเช้านี้”ในขณะที่นางพูด นางปล่อยมือของเฟิงหยูเอง นางเดินไปรอบ ๆกระโจมสองสามครั้ง จากนั้นก็พูดด้วยนํ้าเสียงที่เป็นกังวลมาก “จะทำอย่างไรดี ? หากพระราชวังไม่ปลอดภัย สถานที่แบบไหนที่ปลอดภัย ? ศัตรูมาถึงบ้านแล้ว หากพวกมันลงมือกับรถม้าราชสำนักได้อย่างง่ายดาย แต่ถ้าวันหนึ่งพวกมันต้องการชีวิตของข้าถ้าอย่างนั้นข้าจะไม่… ”“เจ้าคิดมากเกินไป”เฟิงหยูเองปลอบโยนนางอย่างรวดเร็ว“เจ้าเป็นถึงองค์หญิงและเจ้ามีองครักษ์เงามากมายคอยปกป้องเจ้าหากพวกเขาต้องการชีวิตของเจ้าจริง ๆ ศัตรูจะทำอย่างง่ายดายได้อย่างไร นอกจากนี้ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย อย่างที่ข้าเห็นไม่ว่าพวกมันจะต้องการทำร้ายเจ้า เป็นไปได้ว่าพวกมันพุ่งเป้ามาที่ข้า เมื่อออกเดินทางมาลานล่าสัตว์ เป็นไปได้มากที่ข้าจะเดินทางด้วยรถม้าของเจ้า เมื่อรถม้าของเจ้าถูกดัดแปลง เจ้าก็ไม่ใช่คนเดียวที่จะล้มลง ยังมีข้า”
“เจ้ากำลังบอกว่าพวกมันต้องการทำร้ายเจ้าหรือ”ซวนเทียนเก้อคิดถึงเรื่องนี้ซักพักแล้วก็ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “แต่การดัดแปลงรถม้าของข้าโดยหวังว่าจะทำร้ายเจ้านี่เป็นความหวังที่คลุมเครือมาก ฮะ! เมื่อเจ้าจับพระสนมหลี่ เจ้าแน่ใจหรือไม่ว่าไม่ใช่นางที่ทำเช่นนั้น ? หรือมากกว่านั้นคำพูดของนางจะเชื่อถือได้หรือไม่ ? จะทำอย่างไรถ้านางไม่ยอมรับ”“ไม่ใช่นาง”ในเรื่องนี้เฟิงหยูเองค่อนข้างเข้าใจดี นางบอกกับเ
