งซวนเป็นคนแรกที่ตอบคำถามของนาง “ไม่อยู่ในพื้นที่ล่าสัตว์แล้วหรือ ? นางไปไหน กลับไปที่เมืองหลวงงั้นหรือ ? ”บานซูส่ายหัว“ไม่ใช่ ท่านผู้หญิงหยวนนำนางออกจากเมืองหลวงโดยเฉพาะ ดังนั้นจึงต้องมีจุดประสงค์สำหรับนาง นางไม่สามารถถูกส่งกลับมาได้อย่างง่ายดาย” บานซูมีสีหน้าหม่นหมองและกล่าวว่า “ข้าคิดว่าพวกเขาจะลงมือทำอะไรสักอย่างที่ลานล่าสัตว์ และข้านั่งที่นี่เพื่อรอพวกเขา เป็นผลให้พวกเขาออกไป”ขณะที่เขากล่าวเขามองไปที่เฟิงหยูเองทันที “คุณหนูคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ขอรับ”เฟิงหยูเองยิ้มและกล่าวว่า “การถูกลดตำหนักจากพระสนมหยวนชูไปเป็นท่านผู้หญิงหยวน เจ้าคิดว่าจะเกิดความวุ่นวายแบบไหน ? การที่นำฟูหยามาที่นี่ นางต้องมีแผนการบางอย่างล่วงหน้าแต่ก่อนที่นางจะทำตามแผนการ ดังนั้นฟูหยาที่มาถึงลานล่าสัตว์จึงกลายเป็นของเล่นที่ตายแล้ว ถ้านางไม่ถูกส่งออกไป เป็นไปได้หรือไม่ว่านางจะรอคอยวันที่จะถูกเปิดเผย ? ”
“แล้วนางจะถูกส่งไปที่ไหน? ” หวงซวนถามคำถามนี้อย่างใจจดใจจ่อแต่บานซูไม่มีคำตอบสำหรับเรื่องนี้เมื่อท่านผู้หญิงหยวนส่งฟูหยาออกไป เขากำลังจับตาดูพระสนมหลี่ ดังนั้นทั้งสามจึงหันความสนใจไปที่เฟิงหยูเอง พวกเขาได้ยินนางกล่าวว่า “ท่านผู้หญิงหยวนส่งจดหมายและภาพเขียนไปภาคใต้ครั้งหนึ่ง มันจะถูกส่งไปยังองค์ชายแปด จึงเป็นที่ชัดเจนว่านางต้องการที่จะส่งฟูหยาไปอยู่เคียงข้างองค์ชายแปด ไม่ว่าจะเป็นพราชายาเอกของเขาหรืออย่างอื่น ไม
