“ยืนเคียงข้างข้าหรือ? ” พระสนมหลี่รู้สึกงงงวย “เจ้าหมายถึงอะไร ? ”ในเรื่องที่เกี่ยวกับคำถามของนางเฟิงเฟินไดไม่ตอบกลับทันทีนางถามพระสนมหลี่ “พูดไป พระสนมและองค์หญิงจี่อันไม่ได้เป็นปฏิปักษ์กันเลย ทำไมจู่ ๆ ถึงทำแบบนั้นกับนาง ? ”“ข้า…”พระสนมหลี่หยุดพูดและมองเฟิงเฟินไดอย่างระมัดระวังนางไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร นางยังรู้สึกว่าเฟิงเฟินไดเป็นคนเจ้าแผนการ และนางไม่รู้ว่าคำพูดใดจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนาง นางยังคงนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “เจ้าได้ตัดความสัมพันธ์กับนางในฐานะพี่สาวน้องสาวแล้ว เจ้าจะสนใจทำไมถ้าข้าทำร้ายนาง? ”เฟิงเฟินไดปิดปากแล้วหัวเราะ“พระสนมพูดถูก ข้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ กับนาง ไม่พูดถึงท่านได้ทำร้ายนางอย่างลับ ๆแม้ว่าท่านจะฆ่านาง ข้าก็ไม่สนใจหรอก เหตุผลที่ข้าถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อยืนยันว่าเรายืนอยู่ฝ่ายเดียวกันหรือไม่”“การต่อสู้อะไรเจ้าพยายามจะทำอะไร ? ” พระสนมหลี่รู้สึกกลัวมาก นี่คือแก่นแท้ของการเป็นอยู่ของนาง นางเป็นคนขี้ขลาดและถ้านางไม่ได้ตั้งครรภ์องค์ชายหกในเวลานั้น นางจะรอดชีวิตมาได้จนถึงวันนี้หรือไม่ ? คำพูดของเฟิงเฟินไดทำให้นางหวาดกลัว
และทันใดนั้นนางก็รู้สึกราวกับว่านางตกอยู่ในหลุมของแผนการไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนางก็ไม่สามารถปีนออกไปได้เฟิงเฟินไดยิ้มและกล่าวว่า“โดยธรรมชาติมันเป็นการต่อสู้ที่ท่านและข้าต่างก็มีผลประโยชน์ นอกจากนี้ยังเป็นเส้นทางที่พระสนมยินดีที่
