ภายในป่าเฟิงหยูเองและซวนเทียนฮั่วชะลอความเร็วของม้าและเดินเคียงข้างกัน แม้ว่าพวกเขาจะเคลื่อนไหวช้า และไร้จุดหมายพวกเขาไม่กล้าเคลื่อนไหวลึกเข้าไปในป่า เพราะมีซวนเฟยหยูที่รับบาดเจ็บอยู่ในกระโจมของฮ่องเต้ นางต้องมั่นใจว่านางจะสามารถพบได้ในช่วงเวลาที่เป็นไปได้ครั้งแรกในกรณีที่มีบางสิ่งเกิดขึ้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งสองอยู่ในอารมณ์ที่ไม่พึงประสงค์แม้แต่ซวนเทียนฮั่วก็มีขมวดคิ้วตลอดเวลา เฟิงหยูเองที่พูดเพื่อปลอบใจเขา “เฟยหยูสบายดี แผลค่อนข้างน่ากลัว แต่โชคดีที่มันเป็นแค่อาการบาดเจ็บภายนอก กล้ามเนื้อและเอ็นไม่ได้รับผลกระทบ และการรักษาก็ไม่ยาก ข้าได้ทำการรักษาอย่างละเอียดแล้ว ในช่วงพักฟื้นที่กำลังจะมาถึง จะมีการเตรียมยาที่ดี และข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีแผลเป็น พี่เจ็ดสบายใจได้”ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างขมขื่น“ข้าไม่เคยเป็นห่วงความสามารถทางการแพทย์ของเจ้าเลย สิ่งที่ข้าเป็นห่วงคือไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น”เขามองไปที่เฟิงหยูเอง เนื่องจากความกังวลในสายตาของเขาไม่ได้ถูกซ่อนอยู่เพียงเล็กน้อย เพียงแค่มองมันก็ทำให้เฟิงหยูเองรู้สึกอายเล็กน้อย ซวนเทียนฮั่วถอนหายใจอีกครั้งครุ่นคิดถึงสิ่งที่อยู่ในใจเขาอีกครั้ง มันเป็นเช่นเดียวกับในอดีต ทุกครั้งที่เขาเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนี้ เขาจะรู้สึกหมดหนทางและเขารู้สึกว่า
เขาต้องการปกป้องนาง แม้กระนั้นเขาก็จำเป็นต้องรักษาระยะห่างที่เหมาะสม นี่คือสิ่
