ิงหยูเองยิ้มให้นางและกระซิบเบา ๆว่า “ไม่ต้องห่วง เพียงแค่แก้ปัญหาที่ปรากฏขึ้น สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในขณะที่รวบรวมพลัง การรอคอยแบบนั้นความตื่นตระหนกและความทรมานนั้นเป็นสิ่งที่ยากจะแบกรับที่สุด”เฟิงเซียงหรูพยักหน้าในช่วงหลายปีที่ติดตามเฟิงหยูเอง นางรู้สึกว่าตัวนางเองเติบโตขึ้นเล็กน้อย นางแข็งแกร่งขึ้นอีกเล็กน้อยตอนนี้นางรู้วิธีการวิเคราะห์สิ่งต่าง ๆ เมื่อก่อนนางจะร้องไห้ “พี่รอง”เฟิงหยูเองจะปลอบนางว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงข้าเลย ข้าสามารถป้องกันตัวเองได้”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและในที่สุดก็หันมามองซวนเทียนฮั่ว และถามเขาว่า “พี่เจ็ดคิดว่าเรื่องนี้เป็นอย่างไร ? ”ซวนเทียนฮั่วบอกกับนางว่า“มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ในปัจจุบันเรายังไม่สามารถแน่ใจได้ว่าคนผู้นั้นเป็นคนร้ายหรือไม่” ในขณะที่เขาพูด เขาก็หยุดและหายใจเข้า จากนั้นเขาก็ถามเฟิงหยูเองว่า“เจ้าได้กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์หรือไม่?”เมื่อเขาพูดสิ่งนี้เฟิงเซียงหรูก็พูดเหมือนกันว่า “มันเป็นนํ้าหอม แต่มันไม่ได้ดูเหมือนนํ้าหอมเลย มันแปลกมากเจ้าค่ะ”ซวนเทียนฮั่วบอกกับนางว่า“มันเป็นนํ้าหอมที่ผู้ชายใช้ แต่ก็ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงกลิ่นของตัวเอง แทนที่จะซ่อนกลิ่นกายเอาไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับทหารองครักษ์ที่มีเหงื่อออกมาก พวกเขาจะใช้สิ่งนี้เพื่อปกปิดกลิ่นของพวกเขา พวกเขาจะวางไว้ในห้องอาบนํ้าแล้วแช่ไว้”เฟิงหยูเองพยักหน้า“ข้าได้กลิ