เสือขาวตัวน้อยได้รับบาดเจ็บแน่นอนและร่างกายของมันเต็มไปด้วยเลือดและมองไม่เห็นได้ว่ามันบาดเจ็บตรงไหน พื้นที่ล่าสัตว์มีไม่มากนัก แต่มีกรงสำหรับสัตว์ดังนั้นมันจึงถูกขังไว้ในกรงก่อนจากนั้นจึงนำไปที่ทางเข้าของกระโจม ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังรอให้นางดูแลมันต่อไป ผู้คนวางกรงเหล็กไว้บนพื้น และพื้นมีหิมะปกคลุม ใครจะรู้ว่าเสือขาวตัวน้อยนั้นหนาวหรือเจ็บ เพราะมันสั่นตลอด เมื่อเห็นเฟิงหยูเองมา มันก็ลุกขึ้นและพยายามพุ่งเข้าหานางแต่มันอยู่กรงแล้วกระเด้งกลับไป มันมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกเฟิงหยูเองเลี้ยงเสี่ยวไป๋มาเป็นนานและนางรู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่งแต่นางเชื่อมั่นว่าองค์ชายใหญ่จะไม่โกหก ถ้าเขาบอกว่าเสี่ยวไป๋กัดซวนเฟยหยูก็คงเป็นความจริงแน่นอน ก่อนที่จะเข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างกระจ่าง นางไม่สามารถแสดงความสงสารเสี่ยวไป๋ต่อหน้าฮ่องเต้ได้มาก เพื่อหลีกเลี่ยงความโกรธฮ่องเต้ จุดจบของเสี่ยวไป๋จะยิ่งแย่มากขึ้นนางมองไปที่กรงอย่างไร้ประโยชน์และหยุดชั่วครู่หนึ่งในท้ายที่สุดนางยังคงติดตามฮ่องเต้เข้าไปในกระโจม โดยวังซวนและหวงซวนเดูเสี่ยวไป๋ สิ่งนี้จะทำให้มั่นใจได้ว่าไม่มีใครมีความตั้งใจที่ไม่ดีและทำร้ายมัน
เมื่อพวกเขาเข้ามานอกจากหมอแล้วมีองค์ชายรอง ซวนเทียนหลิง, และองค์ชายห้า ซวนเทียนหยาน, นอกจากพวกเขาแล้วอย่างน่าประหลาดใจมาก เฟิงเฟินไดยืนอยู่ข้างองค์ชายองค์ที่ห้าเมื่อเห็นว่าฮ่องเต้มาถึง พวกเขาไม่คิดที่จะคา
