นยี่และซวนเทียนเย่โจมตีพระราชวัง ดังนั้นทัศนคติของเขาจึงไม่ดีมาก หยกหรู่ยี่ที่เป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะก็ยังไม่ได้รับเช่นกันแต่ซวนเทียนยี่ไม่ได้คิดมากเพราะเขาทำราวกับว่าเขาไม่เห็นความเงียบสงบของฮ่องเต้หลังจากได้รับหยกหรู่ยี่แล้วเขาก็คุกเข่าและขอบคุณฮ่องเต้ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วมุ่งหน้าไปยังกลุ่มคุณหนู
การเคลื่อนไหวของเขาทำให้ทุกคนรู้สึกงงอย่างไรก็ตามซวนเทียนเก้อดึงแขนเสื้อของเฟิงหยูเอง และกล่าวว่า “ดูสิ พี่สี่กำลังมองหาเซียงหรู”เฟิงหยูเองสามารถมองผ่านความตั้งใจของเขาทิศทางที่ซวนเทียนยี่มุ่งหน้าไปเป็นที่ซึ่งเฟิงเซียงหรูนั่งอยู่ อย่างรวดเร็วทั้งสองยืนเผชิญหน้ากัน ซวนเทียนยี่ยื่นหยกหรู่ยี่ให้และกล่าวว่า “อาจารย์เซียงหรูรับมันไว้ เราได้ตกลงกันแล้วว่าถ้าข้าชนะ รางวัลนั้นจะมอบให้เจ้าเป็นของกำนัลเพื่อขอบคุณอาจารย์”คำพูดเหล่านี้ทำให้ใบหน้าของเฟิงเซียงหรูแดงไปจนถึงคอของนางซักครู่นางไม่รู้ว่านางควรทำอะไร เพราะนางโกรธและอายที่ซวนเทียนยี่ทำแบบนี้ นางกัดฟันแล้วกล่าวอย่างเบา ๆ ว่า “พระองค์บ้าไปแล้วหรือ ? ใครบอกพระองค์เลือกให้เวลานี้ พระองค์สามารถให้ข้าในภายหลังได้”ซวนเทียนยี่ยังไม่ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อย ๆ และกล่าวด้วยเสียงดังทันที “ฮ่า ๆ ! เจ้าคืออาจารย์เย็บปักของข้า ทำไมข้าต้องเลือกระหว่างการให้ตอนนี้หรือให้ภายหลัง เมื่อได้รับมันจะต้องได้รับเป็นธรรมดา รับมันไปเร็ว สิ่งที่เสด็จพ่อให้มานั้นด
