เฟิงหยูเองนำการแต่งงานขึ้นมาอีกครั้งทำให้ท่านผู้หญิงหยวนกลัวที่จะแสดงความคิดของเนื่องจากถูกลดตำแหน่งของนางไปเมื่อมองตรงไปที่ฮ่องเต้ นางหวังว่าเขาจะส่ายหน้าแล้วบอกว่าเขาจะไม่อนุญาตน่าเสียดายที่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามที่นางคาดหวัง ไม่เพียงแต่ฮ่องเต้จะไม่ส่ายหน้าเท่านั้น แต่เขายังพยักหน้าและเอ่ยกับเฟิงหยูเองว่า “เราคิดถึงการแต่งงานครั้งนี้ในวันนี้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ประทับใจในบุตรสาวของตระกูลหลู่มากนัก แต่โมเอ๋อก็ถูกส่งไปประจำการที่ชายแดน เขาควรเลือกด้วยตัวเอง มันจะไม่ดีสำหรับเราที่จะต่อต้านความตั้งใจของเขา การแต่งงานครั้งนี้จะถูกตัดสินเช่นนี้ เมื่อโมเอ๋อกลับมาขึ้นราชสำนักในปีใหม่ เราจะอนุมัติการแต่งงานด้วยตัวเอง”เมื่อได้ยินแบบนี้ตระกูลหลู่ไม่ได้พูดอะไร พวกเขาก้าวไปข้างหน้าคุกเข่าบนพื้น พวกเขาขอบคุณสำหรับพระเมตตาของเขาหลู่ซ่งกล่าวว่า “เจ้าหน้าที่ผู้นี้ขอบพระคุณสำหรับพระราชโองการและจะทำงานหนักขึ้นตั้งแต่วันนี้ เพื่อที่จะแสดงความจงรักภักดีต่อราชวงศ์ต้าชุนและช่วยแบ่งเบาภาระของฝ่าบาทพะยะค่ะ”ฮ่องเต้พยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรอีกอย่างไรก็ตามการจ้องมองของเขาหยุดที่หลู่หยาน และมองเป็นเวลานาน หลู่หยานก้มหน้าตลอดเวลา และไม่รู้ว่านางถูกฮ่องเต้มองอย่างพิจารณา แต่หลู่
ซ่งเงยหน้าขึ้นเมื่อกล่าวและเห็นสิ่งนี้อย่างชัดเจน เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าหัวใจของเขากระโจนขึ้นมาถึงลำคอ เขาหวังอย่างเงียบ ๆว่าบุตรสาวขอ
