องข้า ? ”คำพูดของหลู่ซ่งเป็นเหมือนแสงไฟที่ทิ้งความประทับใจอันยิ่งใหญ่ให้กับท่านผู้หญิงหยวนและแม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของนางไม่สามารถทนและเตือนนางอย่างเงียบ ๆ “ท่านผู้หญิง ตามกฎของราชวงศ์ต้าชุน เมื่อองค์ชายแต่งงานกับองค์หญิงต่างอาณาจักรตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป จะถือว่าองค์ชายจะสละสิทธิ์ในการครองบัลลังก์เจ้าค่ะ ! ”ท่านผู้หญิงหยวนถูกเขย่ากลับไปที่ความรู้สึกของนางทันทีนางตกหลุมแผนการของเฟิงหยูเองและนางเกือบจะเสียชีวิตด้วยความโกรธ นางจ้องมองที่เฟิงหยูเองด้วยสายตาที่แทบจะฆ่าคนได้แต่นางจะทำอะไรได้นอกจากจ้องมอง ?เฟิงหยูเองขดมุมปากของนางแล้วถามว่า“ท่านผู้หญิงต้องการให้องค์ชายแปดแต่งงานกับองค์หญิงจากกูซูหรือไม่ ? ”
ท่านผู้หญิงกัดฟันของนางตอบ“ไม่”“ถ้าอย่างนั้นการแต่งงานกับตระกูลหลู่…”“หากฝ่าบาทเห็นด้วยแล้วจะปฏิเสธการแต่งงานได้อย่างไร”“เป็นเช่นนั้น! ” เฟิงหยูเองกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตั้งแต่สมัยโบราณ มารดาต้องพึ่งพาบุตรชายเพื่อความรุ่งโรจน์ แต่เจ้าต้องไม่ลืมว่าบุตรจะพบความสุขจากมารดาของพวกเขา ! ท่านผู้หญิงหยวนควรจะคิดหรือไม่ว่าการลดตำแหน่งของท่านจะทำให้องค์ชายแปดไม่มีความสุข นอกจากนี้ท่านควรคิดให้ถี่ถ้วนว่าท่านยอมรับการเกี่ยวดองกับตระกูลหลู่ได้หรือไม่ ท้ายที่สุดแล้วปัจจุบันไม่สามารถเปรียบเทียบกับอดีตได้”ทุกคนต้องเผชิญกับปัญหาปัจจุบันนี้ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับอดีตได้อย่างไร เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถเปรี
