องใช้ผ้าเช็ดหน้าซับนํ้าตาจากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวกับฮ่องเต้ “เสด็จพ่อ ที่พระสนมหยวนชูพูดกับอาเอง, อาเองกลัวจริง ๆ แต่… ข่าวนี้เป็นเรื่องจริงเพคะ อาเองไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ ! มันเป็นจดหมายที่องค์ชายเก้าส่งมา เสด็จพ่อก็เห็นจดหมายนั้น มันเป็นสิ่งที่อาเองส่งเข้าไปในพระราชวังเมื่อวานนี้เพคะ”
ฮ่องเต้พยักหน้า“อาเองพูดถูก เมื่อวานจดหมายจากหมิงเอ๋อส่งมา แน่นอนว่ามีการเขียนไว้ว่าเจ้าแปดตั้งใจจะให้บุตรสาวคนที่สามของตระกูลหลู่เป็นพราชายาของเขา พระสนมหยวนชูหยวนมาพูดในสิ่งที่เจ้าเพิ่งพูดกับเราอีกครั้ง ! ”พระสนมหยวนชูตกใจนางตกตะลึงครั้งแล้วครั้งเล่า นางไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่เฟิงหยูเองพูดคือสิ่งที่ฮ่องเต้ทรงทราบ ! คนเดียวที่ถูกทิ้งให้อยู่ในความมืด… คือนางใช่หรือไม่ ?นางสั่นด้วยความกลัวและเงยหน้าขึ้นมองฮ่องเต้พระสนมหยวนชูไม่รู้ว่านางควรพูดอะไร ในตอนแรกนางคิดว่าเฟิงหยูเองพูดเรื่องไร้สาระและไม่ได้รับข่าวดังกล่าว หรือมันเป็นอะไรบางอย่างที่นางวางแผนกับซวนเทียนหมิง แต่ตอนนี้ฮ่องเต้มีทัศนคติเช่นนั้นไม่ว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นโดยเจตนาหรือไม่ แต่ดูเหมือนว่าฮ่องเต้จะไม่คัดค้าน ? แต่นั่นหมายความว่าเขาเห็นด้วยงั้นหรือ ? นี่…“ฝ่าบาท”พระสนมหยวนชูยังคงต้องการที่จะอุทธรณ์ครั้งสุดท้าย “องค์ชายแปดประจำการในภาคใต้ และไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับบุตรสาวของตระกูลหลู่มากนัก เขาจะตัดสินใจแต่งงานกับนางได้อย่างไร ? ต้
