ออกในเวลานี้ฮ่องเต้ก็ดุนาง“อาเองพูดถูก พระสนมของฮ่องเต้จะเรียกผู้หญิงให้ไปที่ลานล่าสัตว์ได้อย่างไร พระสนมหยวนชู ยิ่งเจ้าอายุมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าก็ยิ่งไม่มีเหตุผล ! ”คำพูดของฮ่องเต้ทำให้ใบหน้าพระสนมหยวนชูเปลี่ยนเป็นสีแดงไม่สามารถกลั้นนํ้าตาได้ นํ้าตาเริ่มร่วง ใจของพระสนมหยวนชูก็รู้สึกขมขื่น ไม่ว่าอย่างไรเราก็เคยร่วมเตียงกันมาก่อนและข้าก็ให้บุตรชายแก่ฝ่าบาท ไม่สามารถเป็นศัตรูกันได้ ? หากต้องการว่านางว่าอายุมาก นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ยิ่งพระสนมหยวนชู
คิดถึงมันมากขึ้น นางก็เสียใจมาก และในที่สุดก็ไม่สามารถระงับอาการสะอื้นของนางได้ฮองเฮาไม่สามารถทนดูอีกต่อไปและต้องเตือนนางอีกครั้ง“วันนี้เป็นวันแรกของการล่าสัตว์ พระสนมหยวนชู เจ้าตั้งใจจะร้องไห้กี่รอบ ? หากเจ้าคิดว่านํ้าตาของเจ้าสำคัญกว่าการล่าสัตว์นี้ให้บ่าวรับใช้ของเจ้าพาเจ้ากลับไปที่กระโจมของเจ้า เจ้าสามารถร้องไห้ได้มากเท่าที่เจ้าต้องการ”พระสนมหยวนชูไม่สามารถหายใจได้และหยุดร้องไห้อย่างเชื่องช้า จากนั้นนางก็ได้ยินว่าฮ่องเต้ประกาศว่าองค์ชายและชายหนุ่มทุกคนจากครอบครัวของเจ้าหน้าที่เตรียมตัวที่จะมุ่งหน้าลงไปที่ลานล่าสัตว์ ในทันใดนั้นกลุ่มที่ลุกขึ้นยืนก็ขึ้นขี่ม้า นอกจากบ่าวรับใช้ที่จะล่าสัตว์ เวทีที่มีชีวิตชีวาก็มีคนน้อยมาก และมันก็เงียบกว่ามากบ่าวรับใช้นำชาและขนมอบขึ้นมาในวันที่อากาศหนาวนี้หากดื่มชาก็จะช่วยคลายความหนาวได้มาก และอยู่ที่นั่
