นางคิดเล็กน้อยและกล่าวเพิ่ม“หยู่ซู่ เดาสิ ใครเป็นคนทำรถม้าคันนั้น ? ”หยู่ซู่สะดุ้งตกใจ“พระสนมคิดว่ารถม้าพลิกควํ่านั้นไม่ใช่อุบัติเหตุงั้นหรือเจ้าคะ ? ”พระสนมหยวนชูหัวเราะ“มันจะเป็นอุบัติเหตุได้อย่างไร ? ถ้ามันเป็นอุบัติเหตุทำไมไม่มีใครประสบอุบัติเหตุล่ะ ? ทำไมถึงเป็นรถม้าของพวกนางที่พลิกควํ่า ? นั่นคือองค์หญิงหวู่หยางซึ่งเป็นองค์หญิงของราชวงศ์ต้าชุน เราทุกคนรู้อย่างชัดเจนว่ารถม้าของนางดีกว่าของเรามากแค่ไหน หากรถม้าประเภทนี้สูญเสียล้อ รถม้าของเราจะไม่แยกออกจากกันหรือ เมื่อคิดถึงตอนนี้ใครก็ตามที่กล้าที่จะลงมือกับองค์หญิงหวู่หยางก็กล้าหาญจริง ๆ ” ขณะที่นางพูดท่าทางของนางค่อย ๆ ทรุดตัว “โมเอ๋อไม่ได้ส่งจดหมายกลับมาทำไมข้าถึงรู้สึกอึดอัด ? ”หยู่ซู่ปลอบใจนางว่า“ระยะทางนั้นไกลมากเจ้าค่ะ อย่างน้อยที่สุดก็ใช้เวลาอีกหนึ่งเดือน”“ข้าคิดว่าจะเป็นแบบนั้น”พระสนมหยวนชูถอนหายใจนาน“หวังว่าจดหมายฉบับนี้จะไม่ผิดพลาด และโมเอ๋อได้รับเรียบร้อยแล้ว ใช่แล้ว เจ้าส่งคนไปรับเสี่ยวหยาแบบลับ ๆ พวกเขาไปหรือยัง? ”
หยู่ซู่พยักหน้า“พระสนมไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ รถม้าของเสี่ยวหยากำลังตามมาจากด้านหลัง มีองครักษ์เงาจากพระราชวังเพื่อปกป้องนาง จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเจ้าค่ะ””ดีมาก”พระสนมหยวนชูพิงรถม้า และหลับตา “นวดขาให้ข้าที”กลุ่มผู้ยิ่งใหญ่ยังคงมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ล่าสัตว์ในภาคตะวันออกหลังจากนั้นไม่นานผู้คนในรถม้าก็ง่วงนอนจาก
