บนั้นก็ดี ในอนาคตมันจะง่ายขึ้นสำหรับเราที่จะพูดเช่นกัน” ในขณะที่นางพูด นางดึงเฟิงหยูเองไปยังสถานที่ที่มีคนน้อยลง สำหรับคนอื่นๆ นี่เป็นเรื่องที่ค่อนข้างเป็นธรรมชาติ เพราะทั้งสองฝ่ายได้แสดงทัศนคติที่มีต่อตระกูลเฟิงซึ่งถือได้ว่าอยู่ในสถานะเดียวกัน ในที่สุดเมื่อพวกนางหยุด จุนม่านยังคงยิ้มอย่างอบอุ่นบนใบหน้าของนางแต่นางลดเสียงของนางลงอย่างเงียบ ๆ ว่า “องค์หญิงไม่ได้ตำหนิเราจริง ๆ ใช่หรือไม่เจ้าคะ ? หรือองค์หญิงยังมีแผนสำหรับตระกูลหรือไม่ ? เราเพียงต้องการขอให้เจ้าบอก ถ้าเจ้ามีแผนใด ๆหลังจากเสด็จป้าหายป่วย พวกข้าจะกลับไป ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดมันเป็นแค่การตัดสินใจ เราขอให้องค์หญิงบอกให้เราทราบ”เฟิงหยูเองส่ายหน้า“ข้าทำให้เจ้าสองคนเดือดร้อน ข้าไม่มีแผนกับตระกูลเฟิงอีก เฟิงจินหยวนมีชีวิตของเขาเอง ไม่ว่าเจ้าจะกลับไปหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความตั้งใจของเจ้าเอง ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับข้า แน่นอนถ้าเจ้าสองคนหรือฮองเฮามีแผนใด ๆ เจ้าสามารถดำเนินการต่อไปได้ ไม่จำเป็นต้องถามข้า”
พี่น้องเฉิงมองหน้ากันและรู้ว่าพวกนางไม่สามารถซ่อนมันจากเฟิงหยูเองได้แทนที่จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ จะดีกว่าที่จะบอกความจริง ดังนั้นนางจึงกล่าวต่อ “องค์หญิงควรรู้ว่ามีข่าวลือจากภาคเหนือเกี่ยวกับแผนที่แผ่นหนึ่งที่นำไปสู่เส้นเลือดมังกรในเฉียนโจวที่อยู่ในมือของเฟิงจินหยวน ราชวงศ์ต้าชุนต้องการแผนที่ชิ้นนั้น ท่านป้าได้แบ่งเบาภาระของฮ่องเ
