ับ ? ” หลู่ซ่งไม่ได้คิดในทิศทางนี้ในตอนแรกและเขาก็ทำ ไม่คิดว่าตระกูลเหยานั้นมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมแต่ตอนนี้พนะสนมหยวนชูได้เอ่ยเรื่องความผิดพลาดของบุตรสาวตระกูลหลู่ขึ้นมา แม้ว่าเขาจะไม่เชื่อก็ตาม เขาก็ควรเข้าใจ สิ่งที่นางชี้ไปคือตระกูลเหยา แต่… “ตระกูลเหยาและองค์หญิงจี่อันตัดความสัมพันธ์กันแล้ว หากไม่มีความช่วยเหลือขององค์หญิงจี่อันพวกเขาจะทำอะไรได้มากในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ขอรับ”เมื่อเห็นว่หลู่ซ่งไม่เชื่อสายตานางสนมหยวนชูเอ่ยอย่างเย็นชาว่า “อย่าพูดเรื่องที่ว่าตระกูลเหยาและองค์หญิงจี่อันตัดความสัมพันธ์จริงหรือไม่ แม้ว่าพวกเขาจะทำเช่นนั้นก็ตาม เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าประเมินตระกูลเหยาตํ่าเกินไป ? เมื่อเจ้าให้บุตรสาวแต่งงานกับตระกูลเหยา มันเป็นเพียงเพราะความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับองค์หญิงจี่อันไม่ใช่หรือ ? ” พระสนมหยวนชูมองหน้านางไม่อยากน่าเชื่อ “ข้าคิดว่าเสนาบดีฝ่ายซ้ายคนใหม่ของราชสำนักจะเป็นคนฉลาด ใครจะรู้ว่าเจ้าไม่ได้ดีไปกว่าเฟิงจินหยวน”นางเย้ยหยันหลู่ซ่งโดยตรง ในที่สุดนางก็สะบัดแขนของนางแล้วเดินไปที่ห้องด้านในโดยไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว
หลู่ซ่งยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้นจิตใจของเขายังคงทำงาน ทุกคำพูดของพระสนมหยวนชูได้ดังขึ้นในใจของเขาอีกครั้ง แต่สิ่งนั้นจะทำอย่างไร ? แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าตระกูลเหยาทำเช่นนี้หรือไม่ เมื่อเขาคิดย้อนกลับไปว่าเมื่อคดีของหลู่เหยาถูตัดสินแล้ว ตระกูลเหยาบอกว่าต
