วของอนุที่สามารถเป็นพราชายารองสำหรับองค์ชายก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีเช่นกันเจ้าค่ะ”พระสนมหยวนชูพยักหน้า“นี่เป็นความคิดที่ดี โมเอ๋อไม่มีพระชายาเอกตลอดหลายปีที่ผ่านมาและไม่เคยแม้แต่จะนำมันขึ้นมาข้าจะใช้โอกาสนี้ถามพระองค์ ความตั้งใจของพระองค์คืออะไร ?นอกจากนี้ยังมีเสี่ยวหยา หยู่ซู่รีบไปหาจิตรกรที่ดีที่สุดทันที ข้าให้ให้คนไปเชิญเสี่ยวหยามาที่พระราชวัง ในช่วงเวลานั้นให้จิตรกรวาดภาพของนาง เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะส่งให้โมเอ๋อดู ดูว่าพระองค์จะคิดอย่างไร”
“ว่ากันว่าองค์หญิงจี่อันได้ตัดสัมพันธ์กับท่านฮูหยินเหยาตระกูลเหยา และตระกูลเฟิงเจ้าค่ะ”“ใครจะไปรู้”สนมหยวนหยวนชูขมวดคิ้ว และคิดสักพัก “ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า บางทีสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ๆ เราควรปรับทิศทางของเรา และไม่ทำสิ่งที่ไร้ประโยชน์”หลังจากกลางฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปหลายวันอากาศก็ค่อย ๆเย็นลง ตลอดเวลาที่ผ่านมาการกระทำของเฟิงหยูเองต่อคนที่นางรักก็ยิ่งเย็นชาลงเรื่อย ๆ นางปิดกั้นตัวเองมากยิ่งขึ้นเพราะพวกเขาโดดเดี่ยว มีคนเคยเห็นว่าบ่าวรับใช้ของตระกูลเหยาแอบสาดนํ้าสกปรกที่ทางเข้าคฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อันชั่วขณะหนึ่งองค์หญิงจี่อันความสัมพันธ์ที่ขาดจากญาติของนางเป็นเรื่องที่เป็นจริงในเวลาเดียวกันตระกูลเหยาไม่สามารถกักความโกรธให้หลู่เหยาที่ลากซูซื่อลงไปในนํ้าพวกเขาปลดปล่อยสายฝนแห่งการล้างแค้นให้กับตระกูลหลู่ที่เหยาเซียน และเหยาจิงจุนเตะออกไป…
