ของนางเป็นเหมือนปีศาจที่น่ากลัว และมองน่ากลัว “เจ้าเรียกข้าว่าแม่นาง ข้าบอกเจ้าไปแล้วว่าข้าเป็นบุตรสาวของท่านฮูหยินเหยา ข้าเป็นคุณหนู แต่เจ้ายังเรียกข้าแบบนั้น เจ้าตั้งใจจะทำอะไร ? ”เทียนชิงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว“มันเป็นความผิดของข้าเจ้าค่ะ ข้าไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์และจะไม่ทำมันอีก แต่… คุณหนูตบข้าก่อนที่ข้าจะทำผิด ทำไมถึงเป็นอย่างนี้เจ้าคะ ? ”“ทำไม”เสี่ยวหยากล่าวอย่างดุเดือด “เป็นเพราะเจ้าเป็นบ่าวรับใช้ ! บ่าวรับใช้ที่กำลังถูกตีต้องถามเจ้านายด้วยหรือว่าทำไม ?นี่เป็นกฎที่พระราชวังเหวินซวนสอนเจ้างั้นหรือ ? เป็นไปได้หรือไม่ว่าเมื่อพราชายาเหวินซวนตบเจ้า เจ้าจะต้องถามว่าทำไม ? เจ้าเข้าใจหรือไม่ว่าการเป็นเจ้านายเป็นอย่างไร และการเป็นบ่าวรับใช้หมายความว่าอย่างไร” นางปล่อยมือและยืนขึ้นเพื่อมองดูนางอย่างไรก็ตามเทียนชิงส่ายหน้าและกล่าวด้วยนํ้าเสียงจริงจัง“แน่นอน ข้ารู้ว่าการเป็นเจ้านายหมายถึงอะไร และการเป็นผู้รับใช้หมายถึงอะไร แต่ในพระราชวังเหวินซวนจะไม่มีสิ่งใดเลย เรื่องชอบดูถูกหรือทุบตีบ่าวรับใช้โดยไม่มีเหตุผล ไม่ว่าจะเป็นท่านอ๋อง พระ
ชายาหรือองค์หญิง พวกเขาไม่เป็นเหมือนคุณหนูที่ตีใครบางคนแม้ว่าบ่าวรับใช้คนใดจะทำผิดพลาด พวกเขาก็จะให้คนมาตรวจสอบและบอกพวกเขาว่าพวกเขาทำผิด จากนั้นพวกเขาก็จะลงโทษตามกฎของครอบครัว นั่นเป็นสาเหตุที่ข้าแค่อยากถามว่าข้าทำอะไรผิดเจ้าค่ะ”“เอาล่ะ! ” เสี่ยวหยากล่าว “เจ