ื่อว่าหลังจากเขาผ่านไปเขาจะสามารถจัดการกับมันได้เล็กน้อย ควรมีการจับคู่อย่างเท่าเทียมกัน และไม่ควรนิ่งเฉยเกินไป”“มันน่าเสียดายที่เขาพูดว่าเขาจะไม่พาข้าไปด้วย”เฟิงหยูเองถอนหายใจเล็กน้อย “ข้าอยากไปดูจริง ๆ ท่านพี่ก็รู้ว่าข้านั่งอยู่เฉยๆ ไม่เป็น เขาไปทางใต้และท่านพี่ไปตะวันออก เมื่อเวลานั้นมาถึงข้าจะเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในเมืองหลวง แค่คิดเกี่ยวกับมันก็ทำให้ข้าโดดเดี่ยวและเหงา”เมื่อสิ่งนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาบรรยากาศก็สงบลงเล็กน้อย เฟิงหยูเองไม่ต้องการที่จะกล่าวเพิ่มเติมและเริ่มล้างตัวเสี่ยวไป๋ นางอุ้มมันขึ้นมาจากนํ้าแล้ววางลงบนผ้าขนหนู ห่อมันแล้วนางก็อุ้มขึ้นมา ในความเป็นจริงนางต้องการที่จะเข้าไปในมิติของนางเพื่อเป่าขนให้เสี่ยวไป๋ แต่ซวนเทียนฮั่วอยู่ด้วย การเข้าออกจากมิติของนางจะไม่สะดวกนักทั้งสองเล่นกับเสี่ยวไป๋ในขณะที่คาดเดาวันที่เจ้าเมืองหลู่จะชดใช้ค่าเสียหาย ไม่นานหลังจากนั้นหวงซวนก็เข้ามาจากข้างนอกแล้วก็กระซิบอย่างเงียบ ๆ ในหูของเฟิงหยูเอง เฟิงหยูเองขมวดคิ้วและผลักเสี่ยวไป๋ไปไว้ในอ้อมแขนของหวงซวน จากนั้นนางก็ยืน
ขึ้นและยิ้มให้กับซวนเทียนฮั่ว “ข้าจะออกไปจัดการเรื่องต่าง ๆ พี่เจ็ดเข้าไปข้างในหรือไม่เจ้าคะ ? ”ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า“ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”แต่เสื้อคลุมด้านนอกของเขาเปียกโชกเพราะเสี่ยวไป๋และยังไม่แห้งเฟิงหยูเองคิดสักพักแล้วถอดเสื้อคลุมออก นางนำมันเข้าไปในห้องของนางแล้วเข้าไปในมิ
