เรามาพบคุณหนูสาม”ผู้คนที่อยู่ข้างในนั้นเงียบลงอย่างเห็นได้ชัดในขณะนั้นก็มีเสียงฝีเท้าหลังจากนั้นไม่นานประตูก็เปิดออก มันเป็นเฮ่อจงคนที่อยู่ข้างนอกนั้นไม่สุภาพมากพูดทันทีว่า“คุณหนูสามของตระกูลเฟิงอยู่หรือไม่ ? ”เฮ่อจงพยักหน้า“อยู่ ข้าถามได้หรือ…”“เมื่อเราเคาะประตูเราไม่บอกพวกเจ้าหรือ ? ทำไมเจ้ายังจะถาม ยามเฝ้าประตูของตระกูลเฟิงทุกคนฟังไม่รู้เรื่องหรือ ? ” จากกลุ่ม นางใช้ความคิดริเริ่มเดินหน้าต่อไป นางเดินเข้าไปในบ้านของตระกูลเฟิง “ไปเรียกคุณหนูสามมา แค่บอกว่าบุตรสาวของเจ้าเมืองหลู่มาเยี่ยม นางจะรู้เอง”เฮ่อจงขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งนี้สัญชาตญาณบอกเขาว่าแขกไม่ใจดี แต่เฟิงเฟินไดออกจากคฤหาสน์ ไม่มีใครอยู่บ้านและ
สามารถทำหน้าที่เป็นเจ้านายตัดสินใจได้ นอกจากการบอกคุณหนูสามแล้ว นางก็ทำอะไรไม่ได้ดังนั้นเฮ่อจงจึงไม่ชักช้าอีกต่อไปเขาเดินเล่นไปตามทางเพื่อเรียกเฟิงเซียงหรูไปที่สนามหน้าบ้าน เขาคิดในตอนแรกว่าพวกเขามาพร้อมกับท่าทางดุดัน ดังนั้นคุณหนูสามที่ปรากฏตัวพร้อมกับบุคลิกที่อ่อนแอและขี้อายของนาง นางจะไม่ถูกทำร้ายและโดนดูถูกหรือ ? เขาเตรียมพร้อมที่จะปกป้องนาง แล้วแม้ว่ามันจะเป็นการกระทำ มันก็หมายความว่าเขาได้ทำหน้าที่ของเขาในฐานะพ่อบ้านของตระกูลเฟิงแต่เฮ่อจงไม่เคยคิดเลยว่าคนเหล่านั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เรียกตัวเองว่าเป็นคุณหนูของฮูหยินใหญ่ของเจ้าเมืองหลู่แทนที่จะไปทำร้ายหรือดูถูกเฟิงเซียงหรู
