ยไปที่บ้านของจาวเหลียนและทำหน้าที่เป็นบ่าวรับใช้ ! นั่นเพราะแม่นางเหลียนน่ารักงั้นหรือ? แต่มันก็สามารถทำให้เขางมงายมากจนไร้ยางอาย ? หากเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าไปดูได้ ลองดู และดูว่าคนที่เจ้ากำลังเรียกว่าเจ้านายกำลังถือจานเปลและเช็ดโต๊ะอยู่หรือไม่ ดูว่าเขากำลังรับใช้คนอื่นอยู่หรือไม่ ! ข้าบอกให้เขาออกไปหางานทำ เขากลายเป็นคนน่าอับอายและไม่สามารถหาเงินได้แม้แต่เหรียญเดียวให้กับครอบครัวคนที่ตะโกนและดูถูกข้า แต่ตอนนี้ล่ะ เพื่อประโยชน์ของผู้หญิง เขาไม่รู้สึกอับอายแม้แต่น้อย ! ทุกคนฟัง ตั้งแต่วันนี้ถ้าใครยังต้อนรับเขาอยู่ เจ้าก็ออกไปเลย ! โปรดจำไว้ว่านี่คือข้าจ่ายเงินให้พวกเจ้าไม่ใช่เฟิงจินหยวน ! เจ้ามองอะไร ! ไปปิดประตู ! ”หลังจากการตะโกนครั้งสุดท้ายของเฟิงเฟินไดประตูถูกปิดโดยบ่าวรับใช้สองคนซึ่งไม่ได้พูดอะไรอีก หลังจากปิดประตูพวกเขาถามนางว่า “คุณหนูสามออกไปยังไม่กลับมาเลยขอรับ นางจะได้รับอนุญาตให้เข้ามาหรือไม่ขอรับ ? ”
หัวใจของเฟิงเฟินไดนั้นเต็มไปด้วยความโกรธแต่นางรู้ว่าถ้านางไม่อนุญาตให้เฟิงเซียงหรูเข้ามา นั่นจะเป็นการกระทำที่ผิดของนาง ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่านางจะไม่ยอมให้เฟิงเซียงหรูเข้ามาในบ้านนางก็จะต้องนอนที่ไหนสักแห่งคฤหาสน์ขององค์หญิงจี่อัน ตำหนักปิง และแม้แต่ตำหนักจุน มีสถานที่ใดบ้างที่นางไม่สามารถไปได้ ดังนั้นนางจึงโบกมือแล้วกล่าวว่า “ข้าบอกไม่ให้เฟิงจินหยวนเข้ามา หากเป็นคนอื่นมาเคาะให
