นางปลอบโยนว่า“คุณหนู สงบสติอารมณ์ก่อนเจ้าค่ะ คุณหนูต้องใจเย็น ๆ ! ”เฟิงเฟินไดสงบลงอย่างรวดเร็วแต่หลังจากใจสงบลง จิตใจของนางก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว เมื่อเฟิงหยูเองเหยียบหัวของนางมันก็เพียงพอแล้วที่นางจะเต็มไปด้วยความโกรธ เมื่อเฟิงเซียงหรูจะกระทำสิ่งเดียวกัน นี่เป็นสิ่งที่นางทนไม่ได้ เฟิงเซียงหรูชอบองค์ชายเจ็ด จากนั้นนางไม่สามารถยอมให้สิ่งนี้กลายเป็นความจริงได้“เรากำลังจะไป”เฟิงเฟินไดพูดเย้ยหยัน และพูดคำเหล่านี้ออกมา จากนั้นนางก็เริ่มมุ่งหน้าออกประตูดงหยิงไล่ตามนางและถามด้วยความสับสน “คุณหนูจะไปที่ไหนเจ้าค่ะ”“ไปทำให้เฟิงเซียงหรูเป็นทุกข์”นางนำดงหยิงออกจากบ้านมุ่งไปที่บ้านของจาวเหลียนวันนี้บ้านเหลียนมีชีวิตชีวามากงานเลี้ยงสำหรับเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงทำให้เฟิงจาวเหลียนกลายเป็นที่จดจำและเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงเพียงไม่กี่คนในเมืองหลวง และจากนอกเมืองหลวง ในเรื่องที่เกี่ยวกับสาวงามอันศักดิ์สิทธิ์นี้ซึ่งปรากฏขึ้นทันทีทันใดแม้แต่ผู้หญิงก็ไม่รู้สึกหึง พวกนางกลับรู้สึกสนิทสนมมากกว่าเดิม
ตั้งแต่งานเลี้ยงจัดขึ้นในพระราชวังผู้คนรู้สึกว่าบรรยากาศค่อนข้างเต็มไปดวยพิธีการ ดังนั้นจาวเหลียนจึงส่งเทียบเชิญและเรียกทุกคนมาที่บ้านของเขาเพื่อรวมตัวกัน แม้ว่าจะมีคนไม่มากเท่ากับงานเลี้ยง หลังจากนับจำนวนอย่างรวดเร็ว แต่ก็มี 20-30คนที่มาการมาถึงของเฟิงเฟินไดไม่ได้ทำให้เกิดความปั่นป่วนมากนักนอกจากยามเฝ้าประตู
