เมื่อเอ่ยถึงการหาคู่ครองคนแรกที่ซวนเทียนฮั่วคิดว่าเป็นบุตรสาวคนที่สามของตระกูลเฟิง เขาจึงโบกมือ “เป็นเรื่องที่ดีสำหรับข้าที่จะอยู่คนเดียว นอกจากนี้แม้ว่าน้องสามของเจ้าจะมาแต่ส่วนใหญ่นางก็จะก้มหัวลงและอยู่ด้านหลังใช่หรือไม่ ? ไม่มีความแตกต่างจากการที่ข้าเดินคนเดียว”เฟิงหยูเองยิ้มอย่างชั่วร้าย“ทำไมเมื่อข้าจะจับคู่ พี่เจ็ดถึงคิดว่าเป็นเฟิงเซียงหรู ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านพี่จะโหยหาผู้หญิงคนนั้น? ”ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างขมขื่นและถามซวนเทียนหมิง“นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของผู้หญิงคนนี้ตลอดทั้งวันงั้นหรือ ? ”ซวนเทียนหมิงรู้ได้อย่างไรว่าผู้หญิงคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่เขาส่ายหัวอย่างไร้ประโยชน์และแบมือพื่อแสดงว่าเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยซวนเทียนฮั่วก็พูดกับเฟิงหยูเองแล้วเท่านั้น“เหตุผลที่ข้าคิดว่าน้องสามของเจ้าคือเจ้าต้องการผลักนางมาอยู่ข้างข้า ประการที่สองข้ายังไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กผู้หญิง นอกจากเทียนเก้อ ข้าไม่สามารถนึกถึงคนอื่นได้”
เฟิงหยูเองยิ้มเยาะ“เทียนเก้อเป็นน้องสาวของพี่เจ็ด เราจะไม่นับ” จากนั้นนางก็คิดขึ้นมาว่า “ถ้าพี่เจ็ดไม่ชอบเซียงหรูก็มีทางเลือกอื่น”ทั้งสองงงงวย“มีใครอยู่อีก ? ”นางกล่าวว่า“เฟิงจาวเหลียน”ซวนเทียนฮั่วพูดไม่ออก“ลืมไปเถิด ข้าจะไปกับเซียงหรู ! ”ดังนั้นเฟิงหยูเองหัวเราะเสียงดังและบอกให้เป่ยจื่อไปที่บ้านของตระกูลเฟิงก่อนเพื่อรับเฟิงเซียงหรูขึ้นมา เป่ยจื่อเพิ่งได้ยิน
