าทำไมคุณหนูของนางถึงขอให้นางช่วยหลู่เหยา เป็นเวลาหลายปีที่พวกนางอยู่ด้วยกันในฐานะเจ้านายและบ่าวรับใช้ ทำให้หวงซวนใจเข้าใจเจตนาของนาง ดังนั้นนางจึงเผยอยิ้มและพยักหน้าโดยกล่าวว่า“เจ้าค่ะ”หลังจากพูดอย่างนี้นางก็ถอดเสื้อคลุมด้านนอกแล้วก็กระโดดลงไปในนํ้า
เมื่อผู้คนได้ยินเสียง“บูม” นี้พวกนางหันหลังกลับไปดู พวกนางพบว่ามีบางคนกระโดดลงไปในนํ้า พวกนางตอบโต้ในเวลานี้“อ้า ! มีอีกคนอยู่ในนํ้า ! ”ขันทีที่รีบไปช่วยผู้คนถูกจับโดยไม่ระวังเมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองปรากฏตัวและซูซื่ออยู่กับคนจำนวนมาก พวกเขาจะกังวลเกี่ยวกับคนอื่นได้อย่างไร หลังจากดึงซูซื่อขึ้นมา พวกเขาถามอาการของนางและลืมหลู่เหยาไปสนิทแต่ในเวลานี้หวงซวนกระโดดลงไปในนํ้าเพื่อช่วยชีวิตนางแม้ว่าผู้คนต้องการดู พวกเขายังรู้สึกว่าเรื่องของซูซื่อและหลู่ปิงนั้นน่าเป็นห่วง พวกเขาหันไปดูไม่นาน จากนั้นพวกเขาก็หันกลับมาหวงซวนว่ายไปทางหลู่เหยาความสามารถในการว่ายนํ้าของหลู่เหยาไม่ดีนัก แต่หลู่เหยาสามารถรู้สิ่งต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำนางไม่รู้ด้วยซํ้าว่าเฟิงหยูเองว่ายนํ้าไม่เป็น เมื่อเห็นว่าหวงซวนมาแล้ว นางก็รู้สึกตกใจ นางเริ่มว่ายนํ้าลงไปในสระบัวพยายามหนีหวงซวน หวงซวนเห็นสิ่งนี้และไม่สามารถช่วยอะไรได้ อย่างไรก็ตามนางไม่ต้องการให้หลู่เหยาว่ายนํ้าไปไกลออกไป นางรู้ขีดจำกัดของตัวเองเมื่อว่ายนํ้า ดังนั้นนางจึงใช้กำลังทั้งหมดของนางและเอื้อมมือออกไปจับเท้าของหลู่เ
