้ทำให้ทุกคนมองข้ามพวกเขาเพิ่งเห็นว่าฮ่องเต้กำลังพัดบริเวณตรงหน้าของเขาด้วยมือของเขาซํ้า ๆ ในขณะที่คลี่คลายเขาขมวดคิ้วและมองไปที่ขันทีจางหยวนถามว่า “นางกำนัลเหล่านั้นมีพัดหรือไม่ ? ให้พวกนางไปเอาเร็ว ! ” หลังจากพูดอย่างนี้เขามองไปที่องค์หญิงแห่งกูซูและถามด้วยความสับสน “เจ้าบอกว่านํ้าหอมพันกลิ่นนี้ผลิตมาหลายปีแล้วหรือ ? มันเป็นความภาคภูมิใจของกูซูงั้นหรือ ? ทุกคนชอบหรือไม่ ? ”องค์หญิงแห่งกูซูตกตะลึงแล้วพยักหน้าหลังจากคิดไปเล็กน้อย “เป็นไปได้หรือไม่ที่ฝ่าบาทไม่ชอบมัน”“ฮะ! ” ฮ่องเต้ตบต้นขาของเขาทันที “โทษเรา มันสามารถตำหนิเราได้” ฮ่องเต้กล่าวโทษตัวเองเพียงเล็กน้อย “ราชวงศ์ต้าชุนเป็นอาณาจักรที่มีขนาดใหญ่ แต่ได้ละทิ้งความรู้สึกของผู้คนในรัฐบริวาร มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ แล้วเจ้าถือนํ้าหอมอึนี้ไปรอบ ๆ และคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดี ดูเหมือนว่าราชวงศ์ในอาณาจักรเล็ก ๆ อย่างกูซูไม่เคยเห็นอะไรที่เหมือนกับนํ้าหอมที่ดีเลย นี่คือความผิดพลาดของเราทั้งหมด”
ทุกคนประหลาดใจเมื่อได้ยินสิ่งนี้องค์หญิงแห่งกูซูก็สับสนเช่นกันถามว่า “ฝ่บาทกำลังจะพูดอะไรเพคะ ? ”ฮ่องเต้โบกมือของเขา“รอสักครู่” จากนั้นเขาก็เปล่งเสียงของเขา และตะโกนให้นางกำนัลทำความสะอาด “พวกเจ้ามาทำความสะอาดเร็ว เอาพัดมาให้ข้าด้วย กำจัดกลิ่นอันน่ากลัวออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว ทุกคนในปัจจุบันเป็นขุนนางของราชวงศ์ต้าชุนหากพวกเขาตายจากกลิ่นเหม็น มันจะไม
