าค่ะ เจ้านายของเราเชิญเสี่ยวหยาเข้าไปในห้องโถงเจ้าค่ะ”พระสนมหยวนชูถูกแช่แข็งและถามว่า “เจ้านายของเจ้าเป็นใคร ? เจ้านายคนไหนกันแน่ ? ” มีความโกรธปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของนาง เมื่อมองดูชุเดของบ่าวรับใช้ อีกครั้งดูเหมือนพวกเขาจะคุ้นเคย แต่พวกเขาไม่ได้เห็นชุดที่บ่าวรับใช้ใส่อย่างชัดเจนดังนั้นนางจึงกลายเป็นคนที่หยิ่งยโสอีกครั้ง “นี่คือพระราชวัง ไม่ใช่เรือนเล็ก ๆ ที่เจ้ามา เจ้าของเจ้าไม่ได้เป็นอะไรเลยหลังจากเข้ามาในพระราชวัง ทำไมคนที่อยู่ข้างข้าจึงถูกเรียกเข้าไป ? ”ท่าทางดุดันในปัจจุบันของนางสนมหยวนชูนั้นแตกต่างจากเมื่อก่อนเสี่ยวหยารู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจเช่นกันว่าผู้คนในพระราชวังมีสีหน้ามากมาย หากนางต้องการที่จะเปลี่ยนแปลง นางสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันทีโดยไม่ต้องดำเนินการใด ๆ เลยสำหรับตัวนางเอง นางไม่มีความสามารถนี้ นางอาจไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับจิ้งหรีด พวกเขาจะไม่แม้แต่จะมองนาง เมื่อคิดเช่นนี้
นางตัดสินใจว่านางจะถนอมใบหน้าของนางให้มากยิ่งขึ้น ศัตรูของนางจะต้องถูกล้างแค้นโดยใช้ใบหน้านี้บ่าวรับใช้ที่ถูกดุด่าโดยนางสนมหยวนชูไม่โกรธหากนางไม่สามารถทนสิ่งนี้ได้นางจะยังทำงานในพระราชวังเพื่ออะไร นางยิ้มให้กับนางสนมหยวนชูและโค้งคำนับโดยกล่าวว่า “สถานะของเจ้านายของข้าไม่สามารถเทียบได้กับท่าน ท่านเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดองค์ชายแปด ในขณะที่เจ้านายของเรา.. เป็นเพียงพราชายาเอกของพระราชวังเหวินซวน
