าวของเจ้าตบหน้าน้องสาวขององค์หญิงจี่อัน และทำลายไข่มุกทะเลตะวันตกขององค์หญิง”ทันใดนั้นร่างของมู่เจียงก็โอนเอนไปมาและเขาเกือบจะล้มหัวฟาดไปที่โต๊ะ จากนั้นเขาได้ยินเสียงซวนเทียนเก้อกล่าวว่า “เจ้าระวังไว้ด้วย บุตรสาวของเจ้าทำลายไข่มุกขององค์หญิงจี่อัน และตอนนี้เจ้าวางแผนที่จะควํ่าโต๊ะสุราและทำลายชุดขององค์หญิงผู้นี้หรือไม่”แขนของมู่เจียงประคองตัวเขาบนพื้นในที่สุดเขาก็สามารถทำให้ทั้งอารมณ์ และร่างกายของเขามั่นคง เขาไม่กล้าทำอะไรอีกแล้วเขาไม่กล้าทำผิดพลาดต่อหน้าคนเหล่านี้อีกต่อไป ทุกคนบอกว่าผู้คนในชายแดนใต้นั้นป่าเถื่อนและเผด็จการ แต่ใครจะรู้ว่าคนที่ดุร้ายและโหดร้ายแท้จริงอยู่ในเมืองหลวง ! เมื่อเทียบกับองค์ชายเหล่านี้ องค์หญิงหวู่หยางและองค์หญิงจี่อัน ผู้คนในชายแดนก็ไม่ต่างอะไรกับกระต่ายขาว พวกเขาไม่สามารถทำให้เกิดความวุ่นวายแม้แต่น้อย
เขายอมแพ้เขาเชื่อฟัง คุกเข่าลงต่อเฟิงเซียงหรูและขอโทษพร้อมสัญญาอีกครั้งว่าสินเดิมจะถูกส่งมายังเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว เขารับประกันได้ว่ามันจะทำให้คุณหนูสามพอใจซวนเทียนยี่พยักหน้า“เนื่องจากทัศนคติของเจ้าเป็นที่ยอมรับเจ้ากลับไปได้ ! ”ในที่สุดมู่เจียงก็สามารถหนีจากปีศาจเหล่านั้นได้และหลังของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยเหงื่อเย็นเฟิงเซียงหรูรู้สึกงุนงงและถามซวนเทียนยี่ “สินเดิมอะไร ของใคร ? ”เป็นผลให้ซวนเทียนยี่ไม่สนใจนางเขาลุกขึ้นและจากไป เฟิงเซียงหรูพูดไม่ออก นี่เป็นคนแ
