ฉากการร่ายรำของนางทำให้ผู้คนแตกตื่นเมื่อเฟิงหยูเองยืนขึ้นก็คงหนีไม่พ้นที่คนจะเริ่มคาดเดา นางกำลังจะทำอะไร ? เป็นไปได้หรือไม่ที่นางรู้สึกว่ามีความจำเป็นเร่งด่วนในการแสดงเดี่ยว ? สวรรค์ใครก็ได้ห้ามนางที !คราวนี้เฟิงหยูเองไว้หน้าอย่างมากนางไม่ได้ขอให้นางได้รับอนุญาตให้ทำการร่ายรำเดี่ยว อย่างไรก็ตามมันทำให้พวกนางรู้สึกว่ามันแย่กว่าการร่ายรำเดี่ยว “ฮองเฮาข้าคิดว่าบรรดาฮูหยินและคุณหนูได้แต่ร่ายรำ, ขับร้องและเล่นดนตรีเท่านั้น เราน่าจะเพิ่มการแสดงอื่นตัวอย่างเช่น…การแข่งม้า ! ”บางคนรู้สึกอยากจะหมดสติไปและบางคนก็ต่อสู้ทันที“ไม่ได้เพคะ ! ”ฮองเฮาจ้องมองด้วยสายตาที่แหลมคมดังเช่นที่พระสนมกู๋เซียนกล่าวว่า “เจ้ารีบพูด เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นฮองเฮาหรือ ? ”คำพูดเหล่านี้ทำให้บรรดาคุณหนูหวาดกลัวจนคุกเข่านางคำนับและโขกศีรษะขออภัยซ ้าแล้วซ ้าอีก น่าเสียดายที่ไม่มีใครสนใจนางฮองเฮาจึงถามเฟิงหยูเอง “เจ้าพูดถึงวิธีการแข่งแบบไหน ? ฟังดูเป็นเรื่องใหม่”เฟิงหยูเองยิ้มและกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรเป็นพิเศษเพคะ มันจะเป็นการดีกว่าถ้าทุกคนมุ่งหน้าไปที่ลู่ม้า แค่แข่งม้าธรรมดาก็ดีเพคะ”ฮองเฮาพยักหน้า“ข้ารู้สึกว่ามันดีมาก”จากนั้นเฟิงหยูเองก็หันไปถามบรรดาฮูหยินและคุณหนู“ตอนนี้ถึงตาเจ้าแล้วที่จะพูด ทุกคนคิดว่าอย่างไร ? ”ครั้งนี้ไม่มีใครพูดหรือแม้แต่ส่งเสียงในที่สุดบางคนถามอย่างเงียบ ๆ “ทำไมต้องแข่งม้า ? แค่ศิลปะการแ
