ยข้อตกลงใด ๆ ที่เขาต้องการ สำหรับองค์หญิงจี่อันซึ่งสามารถเข้ากับเขาได้ในระดับนี้ พวกนางต้องยอมรับว่าองค์หญิงจี่อันมีความสามารถมีบางคนที่รู้สึกไม่สมถะและถามว่า“ถ้าอย่างนั้นเมื่อองค์หญิงจี่อันกล่าวสิ่งที่ท่านรู้ว่าจะมีประโยชน์ ให้เรารู้วิธีการแข่งม้า จะเป็นประโยชน์กับเราหรือไม่เพคะ ? ”“มันเป็นไปไม่ได้อย่างไร? ” เฟิงหยูเองตอบอย่างเป็นธรรมชาติ“อย่างน้อยข้าเก่งในการขี่ม้าและศิลปะการต่อสู้ แล้วเจ้าล่ะ ? เจ้าไม่สามารถเป็นนางรำได้ อะไรคือจุดหมายที่เจ้าใช้เวลาทั้งวันในการร้องเพลงและร่ายรำ ? ”มันกลับมาอีกครั้ง! ทุกคนถอนหายใจ เจ้าเลิกเอ่ยอ้างถึงเรื่องของนางรำได้หรือไม่ ?ผลลัพธ์คือเฟิงหยูเองกล่าวเพิ่มเติม“หรือบางทีเจ้าอยากบอกว่าเจ้าสามารถดูแลบ้านได้ จากนั้นมาแข่งขันกับข้า มาดูกันว่าใครทำได้ดีกว่าในการติดตามหนี้ ใครจะดีกว่าด้วยการคำนวณ และใครจะดีกว่าด้วยการวิ่งกลับบ้าน ? ”อีกไม่นานคนก็ไม่พูดอะไรอีกเลยแม้แต่คนที่กล้าพูดออกมาก็เงียบ หนี้นี้จะถูกชำระอย่างไร พวกนางไม่ได้อยู่ในฐานะเดียวกัน ! ทุกสิ่งที่องค์หญิงจี่อันกล่าวนั้นสมเหตุสมผล แต่เหตุผลนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกนางสามารถโต้เถียงได้ ผู้คนที่มีความเชื่อมั่นบางคนอยู่ในสภาพดี แต่คนที่คลั่งไคล้และคุณหนูที่อ่อนแอทางจิตใจได้เริ่มตั้งคำถามกับชีวิตของพวกนางแล้ว มีแม้แต่บางคนที่ตัดสินใจว่าพวกนางจะทุบเครื่องดนตรีเมื่อพวกนางกลับถึงบ้าน พวกนางจะไล่อาจารย์สอนการ
