นั้นทุกคนจึงยืนขึ้นและปฏิบัติตาม“พระองค์พูดถูกเพคะ”ตั้งแต่นั้นมาก็ออกไปตามทางม้า!ดังนั้นทุกคนจึงออกจากจัดงานเลี้ยงร้อยดอกไม้และมุ่งหน้าไปตามทางม้าในช่วงเวลานี้คุณหนูได้เริ่มกังวลว่า“เราควรทำอย่างไร ? ข้าสวมชุดออกงานมาวันนี้ ข้าจะขี่ม้าได้อย่างไร ? ”อีกคนหนึ่งพูดในเสียงที่ทำอะไรไม่ถูก“ใครไม่ใส่ชุดออกงาน ? ”“แต่ข้าไม่รู้ว่าจะขี่ม้าได้อย่างไร! ข้าไม่เคยขี่มาก่อนเลย ! ”“ใครจะรู้วิธีขี่ม้าใครเคยขี่มาก่อนบ้าง ! ”“ถ้าอย่างนั้นเราควรทำอย่างไร? ”ทุกคนเงียบไปสักพักก่อนที่จะมีใครคิดว่า“มีพวกเราหลายคนเราทุกคนไม่สามารถไปแข่งม้าได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีม้าจำนวนมากให้เราขี่ใช่ไหม เมื่อเวลานั้นมาถึงพวกเราจะไม่มีเสียง ไม่มีใครริเริ่ม และนางจะไม่ลากเราลงบนม้าอย่างเด็ดขาด”ความคิดนี้น่าเชื่อถือดังนั้นทั้งกลุ่มจึงคิดว่าพวกนางจะเดินช้าลงเล็กน้อย มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะอยู่ให้ห่างไกลจากองค์หญิงจี่อัน มันจะดีที่สุดถ้าพวกนางไม่สามารถมองเห็นนางได้ภายในฝูงชนเฟิงเฟินไดผสมผสานความเป็นธรรมชาติเข้าด้วยกัน มีบางอย่างที่ต้องการได้รับข้อมูลภายในจากนาง ผลก็คือพวกนางทั้งหมดจะถูกปัดเป่าด้วยคำว่า “ไม่รู้” แต่พวกนางยังสามารถเห็นได้ว่าน้องสาวขององค์หญิงจี่อัน ซึ่งเป็นน้องสาวคนที่สี่ของตระกูลเฟิงไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีนักมีคนจำได้ว่า“คุณหนูสี่ตระกูลเฟิงดึงดูดความสนใจขององค์ชายห้าด้วยการร่ายรำของนางใช่หรือไม่ ? เมื่อคิดถึง
