รร่ายรำที่สง่าบรรดาฮูหยินและคุณหนูทุกคนต่างก็สับสนคุณหนูเล็ก ๆ กลายเป็นคนเขินอายในทันทีกลายเป็นเรื่องลำบากเกินกว่าที่จะดูต่อไปเมื่อเห็นองค์หญิงแห่งกูซูเปิดเผยตัวเองอย่างกล้าหาญเนื่องจากการเคลื่อนไหวของนางนั้นเร้าใจมากแต่คนที่เข้าใจกล่าวว่า“มันไม่มาก สาว ๆ ของภาคใต้มีนิสัยดุดันห้าวหาญอยู่เสมอ ยิ่งกว่านั้นไม่มีมนุษย์คนใดในพวกเราที่นี่ พวกเราทุกคนเป็นผู้หญิง มีอะไรต้องกลัวที่จะมอง”เมื่อพูดคำเหล่านี้ผู้คนก็ยิ่งโดดเด่นยิ่งขึ้นโดยเฉพาะพวกฮูหยินจากตระกูลขุนนาง พวกนางหันกลับมามองนางแล้วจ้องมององค์หญิงแห่งราชวงศ์ต้าชุนไม่สามารถแข่งขันได้แต่องค์หญิงนี้ที่มาจากกูซูนั้นแตกต่างกัน ฮูหยินบางคนได้แต่เริ่มวางแผน หากบุตรชายของตระกูลของพวกนางสามารถแต่งงานกับองค์หญิงได้ นั่นจะไม่เหมือนกับการมีกูซูเป็นเสาหลักของการสนับสนุน เช่นนั้นตระกูลของพวกนางจะเห็นการพัฒนาในตำแหน่งของพวกเขาในราชวงศ์ต้าชุนแต่ก็มีคนที่มีรอดูท้ายที่สุดความประทับใจที่องค์หญิงใหญ่ของเฉียนโจวแต่งงานกับตระกูลเฟิงเมื่อนั้นก็ยังไม่ลบเลือนไปออกจากความทรงจำอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้มีองค์หญิงอีกคนจากต่างอาณาจักรเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ผู้คนจะเปรียบเทียบกับเฉียนโจว ด้วยการเปรียบเทียบนี้มีความกังวลมากขึ้น การต้อนรับองค์หญิงต่างอาณาจักรเข้ามาในประตูของพวกเขาไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิดแต่ผู้คนไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดแบบนี้แต่องค์หญิงเจ็ดแห่งกูซูไม่