เช่นนี้มู่เจียงก็ไม่กลัวหลังจากทั้งหมดซึ่งอย่างเป็นทางการไม่ได้มีที่ดินและร้านค้า สิ่งนี้ไม่ปกติอีกต่อไป แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวก็คือซวนเทียนฮั่วสามารถพูดได้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับการกระทำทุกอย่างที่ตระกูลมู่มี มีบางอย่างที่ตัวเขาเองยังไม่ชัดเจนเรื่องนี้ทำให้มู่เจียงรู้สึกตกใจ ในเวลาเดียวกันเขาก็เข้าใจว่าพวกเขาจะต้องตรวจสอบบัญชีลับของคฤหาสน์มู่อย่างลับ ๆ และมันก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เพียงบัญชีเดียวอย่างไรก็ตามสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านี้คือสิ่งที่ซวนเทียนฮั่วกล่าวต่อไปนี้“มีรายงานว่านี่ไม่ใช่แหล่งที่มาของความมั่งคั่งของตระกูลมู่มณฑลหลู่เป็นมณฑลสุดท้ายของราชวงศ์ต้าชุนทางภาคใต้ ถัดจากหลานโจว และธุรกิจจำนวนมากจากอาณาจักรในภาคใต้จะต้องผ่านหลานโจวเพื่อทำธุรกิจกับราชวงศ์ต้าชุน นอกจากหลานโจว พวกเขาต้องผ่านมณฑลหลู่ ซึ่งมีผู้คนจำนวนมากเอามณฑลหลู่เป็นสถานที่ที่พวกเขาจะทำธุรกิจของพวกเขา สำหรับธุรกิจทั้งหมดที่ต้องการเข้าสู่ราชวงศ์ต้าชุนนั้น หลานโจวเป็นสิ่งกีดขวางและมณฑลหลู่นั้นเป็นหนึ่งในนั้น ภาษีที่เกิดจากการค้านี้รวมถึงภาษีที่ต้องชำระเมื่อเข้าสู่มณฑลหลู่นั้นไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งในรายงานต่อราชวงศ์ต้าชุน บอกว่ามีเพียงธุรกิจเดียวเท่านั้นที่มา ดังนั้นจึงมีเพียงคนเดียว แต่ในความจริงแล้วบางทีทั้งอาณาจักรเข้ามา และเมื่อเจ้าพูดว่าอาณาจักรผ่านมาอาจจะมีสิบ ลึกเข้าไปในทะเลทรายมีอาณาจักรเล็ก ๆ ทั้งสิ้น 16
