้ชาย พวกนางต้องการพาผู้หญิงคนนี้กลับไปที่คฤหาสน์ของพวกนาง และยินดีที่จะยอมรับคำขอใด ๆ ”ในด้านนั้นมีคนกลุ่มใหญ่มารวมตัวกันรอบๆ จาวเหลียนและถามทุกสิ่ง แม้ว่าจาวเหลียนจะพูดในลักษณะที่น่าหงุดหงิดหากเขาต้องการ แต่ก็ไม่มีสถานการณ์ใดที่เขาไม่สามารถบังคับตัวเองให้รับมือกับมันได้ ดังนั้นเขาจึงยังคงอยู่ในกลุ่มคุณหนูที่หลงใหลคลั่งไคล้อย่างรุนแรงซึ่งก่อให้เกิดความปั่นป่วน ในอีกด้านหนึ่งเมื่อจัดการกับคนสุดท้ายที่ต้องการจะประจบประแจง ซวนเทียนเก้อก็ดึงเฟิงหยูเองไปหาที่เงียบ ๆ จากนั้นนางก็พูดว่า “สนามนี้มีกลิ่นหอมมากในวันนี้”เซียงหรูคิดเรื่องนี้จากนั้นกล่าวว่า“ข้าเห็นว่ามีดอกไม้จำนวนมากที่เอามาปลูกในสวนนี้ในภายหลัง เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วฮ่องเต้จะต้องนำดอกไม้เหล่านี้มาทั้งหมดสำหรับงานเลี้ยง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมกลิ่นจึงถึงแรงใช่หรือไม่ ? ”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่ายหน้า“ดอกไม้และต้นไม้จะมีกลิ่นของตัวเอง แต่มันไม่ใช่กลิ่นนี้”ซวนเทียนเก้อยังกล่าวอีกว่า“ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่กลิ่นของดอกไม้คุณหนูที่จามไม่ได้จามเพราะแพ้ละอองเกสรหรอกหรือ ? ”เฟิงหยูเองมีอำนาจค่อนข้างน้อยในเรื่องนี้โดยอธิบายทั้งสองว่า“เกสรไม่ได้เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ผู้คนแพ้ กลิ่นยังเป็นไปได้ เหตุผลที่นางจามมักเป็นผลมาจากการหายใจ นางมีความรู้สึกไวต่อกลิ่นที่แรงเช่นนี้มันจะทำให้นางรู้สึกไม่สบาย”แต่เฟิงหยูเองรู้ว่านอกจากจมูกอ่อนๆ แล้วคนอื่น
