าที่ใช้ความคิดริเริ่มในการรังแกเฟิงเซียงหรูเป็นสิ่งที่ทุกคนในเมืองหลวงรู้ยิ่งไปกว่านั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระหว่างงานแต่งงานก็แพร่กระจายไปเช่นกัน ดังนั้นหลิงเทียนก็ได้ยินเรื่องนี้หลังจากนั้นไม่กี่วัน เมื่อทั้งสองกำลังพูดในเวลานี้ เขาหยิบยกเรื่องของการถูกหลอกเงิน 80 ล้านเหรียญเงินโดยเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงขึ้นมา จากนั้นเขาก็ถามหลู่ซ่ง “ท่านเสนาบดีกล่าวว่าองค์หญิงจีอันขาดเงินหรือไม่ ? หลังจากนั้นข้าก็ถามไป นางได้รับเงินจำนวนเล็กน้อยโดยใช้วิธีนี้จากที่อื่น ในวันนั้นในคฤหาสน์ตระกูลเหยา แม้ว่ามันจะเป็นองค์ชายเจ็ดที่ทำเช่นนั้น แต่การกระทำของตระกูลหลู่ของท่านใต้เท้าก็จบลงด้วยน ้ามือของนางใช่หรือไม่ ? แม้ว่าพวกมันจะถูกมอบให้กับตระกูลเหยา แต่พวกมันก็ยังผ่านมือของนาง”หลู่ซ่งโกรธเมื่อได้ยินเรื่องนี้และกล่าวอย่างเฉยเมย”ถ้านางขาดเงินจริง ๆ นั่นจะเป็นเรื่องดี ! ถ้านางสนใจในเรื่องเงินเท่านั้น มันคงไม่เป็นไร ! เรื่องที่สามารถแก้ไขได้ด้วยเงินไม่ใช่ปัญหาจริง ๆ ปัญหาคือนางไม่ขาดเงินแน่นอน ! เจ้าไม่รู้ว่านางหายไปเมื่อใดก็ตาม เมื่อนางขอเงินก็เป็นเรื่องดี สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเมื่อนางขอชีวิต ! ”หลิงเทียนเช็ดเหงื่อช่วงบ่ายในกลางฤดูใบไม้ร่วงร้อนจริง ๆ ! “ไม่มีใครที่สามารถควบคุมนางได้หรือ ? ”“ถ้ามีนางจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?” หลู่ซ่งถามเขาว่า “เรื่องที่ประตูรุยวันนี้ นางจะถูกตำหนิได้อย่างไร ? เป็นเพร
