เมื่อคำพูดที่ว่าจะทำให้องค์หญิงหวาดกลัวถูกพูดออกมาหวงซวนก็เกือบจะหัวเราะออกมา นางคิดกับตัวเองว่ามันจะไม่กลัว แต่ค่อนข้างตกใจ ! องค์หญิงผู้นี้คิดว่าตัวเองสูงส่งเกินไป นางคิดว่าตัวเองงดงามที่สุดในโลกจริงหรือ ? นางคิดจริง ๆ หรือว่าราชวงศ์ต้าชุนไม่มีสาวงาม ? ด้วยความคิดอันตื้นเขินของนาง เมื่อมีคนที่งดงามกว่า นางจะหมดความมั่นใจทันทีแต่หวงซวนก็ลืมไปว่าจาวเหลียนไม่ใช่คนจากราชวงศ์ต้าชุนเขาเป็นเพียงแค่คนที่ติดตามเฟิงหยูเองและอยู่ในราชวงศ์ต้าชุน มันเป็นเช่นนั้น ทุกคนลืมเกี่ยวกับรากฐานของเขาอย่างไรก็ตามองค์หญิงเจ็ดแห่งแห่งกูซู,เทียนหมานไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ นางเพิ่งได้ยินว่าคนที่สวมผ้าคลุมหน้านั้นน่ากลัว ดังนั้นนางจึงอดไม่ได้ที่จะปิดปาก และหัวเราะเบา ๆ โดยกล่าวว่า “เมื่อนางดูไม่ดี นางจะแต่งตัวสวยและสง่างามได้อย่างไร ? องค์หญิงไม่ควรซ่อนสาวงามไม่ใช่หรือ ? ให้นางเอาผ้าคลุมหน้าออกให้ข้าดูได้หรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองยิ้มแล้วกล่าวว่า“การที่นางถอดผ้าคลุมหน้าออกจะดีแต่ข้ากังวลเกี่ยวกับฮองเฮาจะตกใจนาง นั่นคงไม่ดีแน่เจ้าค่ะ”“พระนาง”เทียนหมานหันไปมองฮองเฮาด้วยท่าทางที่ประจบประแจงและกล่าวว่า “นางมาแล้ว หากพระนางไม่ดู พระนางจะไม่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นหรอกหรือเพคะ ? ”ไม่มีอะไรที่ฮองเฮาทำได้แม้ว่าองค์หญิงแห่งกูซูและเฟิงหยูเองไม่มีความขุ่นเคืองใด ๆ หากเรื่องในอดีตถูกนำขึ้นมา ความสัมพันธ์จะซับซ้อนขึ้นเล็
