ปแล้ว และเฟิงหยูเองก็หักหน้านาง ถ้าไม่ได้ให้ของขวัญที่ดีสิ่งต่าง ๆ จะไม่ง่ายต่อการจัดการ แม้ว่ากูซูต้องการเข้าใกล้องค์ชายแปดที่อยู่ใกล้ทะเลทรายทางตอนใต้ แต่ราชวงศ์ต้าชุนก็ยังไม่ได้เป็นขององค์ชายแปด กูซูไม่สามารถสร้างความวุ่นวายในเวลาเช่นนี้ และเดินตามรอยเท้าของเฉียนโจวเมื่อคิดถึงสิ่งนี้เทียนหมานยิ้มอย่างรวดเร็วและกล่าวกับเฟิงหยูเอง “องค์หญิงไม่ต้องกังวล มันจะเป็นของขวัญมากมายแน่นอน”ฮองเฮาเห็นว่าองค์หญิงของกูซูรู้วิธีที่จะหลีกเลี่ยงจากนั้นนางยิ้มและโบกมือให้ทุกคนนั่งต่อไปอีกซักพัก ซวนเทียนเก้อกล่าวว่านางต้องการออกไปเดินเล่นกับเฟิงหยูเองทั้งสองออกไปและจาวเหลียนก็ติดตามก่อนออกเดินทาง เขาไม่ลืมที่จะจ้องมองอย่างฉุนเฉียวที่เทียนหมาน ซึ่งทำให้นางโกรธมากกลุ่มรีบออกจากพระราชวังจากนั้นค่อยๆ เดินช้าลง ซวนเทียนเก้อลากตัวนางเดินไปที่สวน เฟิงหยูเองถามว่า “ทำไมองค์หญิงแห่งกูซูถึงมาโดยที่ไม่มีการแจ้งล่วงหน้า ? ”ซวนเทียนเก้อกล่าวอย่างไร้ปัญหา“ข้าได้ยินมาว่านางเข้ามาในเมืองหลวงพร้อมกับนายอำเภอของหลานโจว แต่ไม่มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนั้นตัวตนของนางจึงไม่เปิดเผย นางเข้ามาในเมืองหลวง หลังจากนั้นคำอธิบายที่นางให้ก็กลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับองค์หญิงระหว่างทาง ดังนั้นนางจึงไม่กล้าเปิดเผยต่อสาธารณชนนางตั้งใจแน่วแน่ที่จะเป็นแขกจากแดนไกล และมันก็ถูกตัดสินว่าเป็นอย่างนั้น”เฟิงหยูเองต้องการถามอีกเล็กน้