ที่สวนโดยนางกำนัล นางเดินไปพร้อมกับกล่าวกับพวกนางว่า “วันนี้ฮองเฮารู้สึกดีมาก นางยังมีวิญญาณที่ดี พราชายาเหวินซวนเป็นคนแรกที่เข้ามาในพระราชวัง และทั้งสองก็ได้สนทนากันตลอดเวลาเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองถามต่อไป“องค์หญิงหวู่หยางมาถึงแล้วหรือยัง ? ”“มาแล้วเจ้าค่ะ”นางกำนัลกล่าวอย่างรวดเร็ว “องค์หญิงมาเร็วและไปหาพวกนางเพื่อสนทนาและเดินเล่นด้วยเจ้าค่ะ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้คงจะกลับมาเร็วๆ นี้เจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองพยักหน้สและไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมสถานะของซวนเทียนเก้อแตกต่างจากคนอื่น พระราชวังของราชวงศ์นี้เป็นบ้านของนางบางส่วน ใครสามารถทำอะไรกับนางได้บ้างถ้านางอยากไปทุกที่นอกจากนี้นางคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ ด้วยเหตุนี้นางจึงหนีไปเองเร็วมากพวกนางมาถึงตำหนักจิงซี เมื่อทุกคนก้าวเท้าเข้าไปในสนาม พวกนางได้ยินเสียงหัวเราะ มันไม่ใช่แค่หนึ่งคนหรือสองคน นางชัดเจนว่ามีอย่างน้อย 4 คนเมื่อนางเข้าไปดูก็เป็นฮองเฮาพราชายาเหวินซวนและซวนเทียนเก้อ นอกจากนี้ยังมีบุคคลอื่นที่ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่นางก็ไม่ได้ตกใจจนเกินไป นางเพียงแค่เดินไปที่ฮองเฮาและโค้งคำนับ“อาเองคารวะฮองเฮาเพคะ สุขสันต์เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงเพคะ”เมื่อฮองเฮาเห็นเฟิงหยูเองดวงตาของนางก็เหล่ออกมาจากรอยยิ้ม นางรีบเรียกฟางอี้เพื่อมาช่วยประคองเฟิงหยูเอง ในเวลาเดียวกันนางพูดกับพราชายาเหวินซวนที่นั่งอยู่ข้างนาง “เพื่อให้สามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงวันนี้ด้
