ลานั้นเขายังไม่ได้พบกับองค์ชายเจ็ด เขารู้น้อยลงเกี่ยวกับเรื่องระหว่างเฟิงเซียงหรูและองค์ชายเจ็ด นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่ได้สนใจที่จะมองดูนางระหว่างมื้ออาหาร เมื่อคิดถึงตอนนี้เขาไม่สามารถจำได้อย่างชัดเจนว่าเฟิงเซียงหรูหน้าตาเป็นเช่นไร“น้องสาวเฟิงเฟินไดเจ้าช่วยพาข้าไปหาคุณหนูสามได้หรือไม่ ?” จาวเหลียนหยิบคำขอนี้ขึ้นมา “ข้าได้ยินเจ้าพูดถึงนางในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา”เฟิงเฟินไดพยักหน้า“ได้” จากนั้นนางถามดงหยิง “วันนี้พี่สามอยู่บ้านหรือไม่”ดงหยิงตอบทันที“อยู่เจ้าค่ะ ! บ่าวรับใช้ผู้นี้ได้ยินบ่าวรับใช้ของคุณหนูสามพูดเกี่ยวกับการเตรียมงานเลี้ยงของเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงเช้านี้ คุณหนูสามจึงไม่ได้ออกไปข้างนอกวันนี้เจ้าค่ะ”“หืมม”เฟิงเฟินไดพูดด้วยความรังเกียจ “จริง ๆ แล้วนางมีสิทธิ์เข้าร่วมงานเลี้ยงในพระราชวังด้วยหรือ ? ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่ามันคือเฟิงหยูเองที่ให้เกียรตินาง หรือถ้าเป็นองค์ชายสี่ให้โอกาสนาง” หลังจากที่นางพูดจบนางมองไปที่จาวเหลียน และพูดด้วยแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น “แน่นอนอาจเป็นไปได้ว่านางหลอกองค์ชายเจ็ด”จาวเหลียนไม่สนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ในขณะที่เขากระตุ้นให้เฟิงเฟินไดพาเขาไปพบเฟิงเซียงหรู เฟิงเฟินไดไม่รอช้า นางลุกขึ้นยืนทันทีพาเขาออกไปข้างนอกมันเพิ่งเกิดขึ้นที่เฟิงจินหยวนอยู่ในบ้านในวันนี้เขายังได้ยินว่าแม่นางเหลียนมาแล้ว ในขณะนี้เขายืนอยู่ที่สนามหญ้ารออีกฝ่าย การพุ่งเข้ามาในเรือนของบุตรสา
