องฉีดยาให้เป่ยฟูหรง จากนั้นนางปีนขึ้นไปบนหลังคาเพื่อดูทิวทัศน์กลางฤดูใบไม้ร่วงในเมืองหลวงนั้นยอดเยี่ยมมากต้นไม้ในสวนมีผลไม้สุกมากมาย นางนั่งบนหลังคาและกำกับบ่าวรับใช้ด้านล่างเพื่อตั้งบันไดสำหรับเก็บผลไม้ หวงซวนนำเสื้อผ้าออกมาจากในห้องเพื่อดูซ ้าโดยหวังว่าเฟิงหยูเองจะสนใจชุด ใครจะรู้ว่าคุณหนูของนางไม่พอใจกับชุดใด ๆ ไม่มีอะไรที่นางสามารถทำได้และได้แต่เจรจาต่อรองได้อย่างขมขื่น “ถ้าสั่งตัดตอนนี้คงไม่ทันเจ้าค่ะ ! เสื้อผ้าเหล่านี้สั่งตัดเมื่อเร็ว ๆ นี้ข้าคิดว่าพวกมันดูดีทีเดียว ไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะสมกับพวกมัน”เฟิงหยูเองส่ายหัว“พวกมันดูไม่ดีและฉูดฉาดเกินไป”“แต่มันเป็นงานเลี้ยงสำหรับเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงทุกคนจะต้องสวมใส่เสื้อผ้าที่สวยงาม คุณหนูยังเป็นเด็กสาว คุณหนูควรสวมเสื้อผ้าที่มีความฉูดฉาดเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองส่ายหน้าของนางอีกครั้ง“ถ้าเด็กทุกคนคิดถึงการสวมใส่เสื้อผ้าที่ฉูดฉาด บรรดาฮูหยินจะสวมใส่อะไร ? สิ่งที่ฉูดฉาดควรจะถูกปล่อยให้ฮูหยินวัยกลางคนและวัยชรา ค้นหาเสื้อผ้าที่เรียบง่ายและสง่างามสำหรับเด็กสาว ตราบใดที่มันดูไม่เหมือนว่าข้าไปร่วมงานศพมันก็ใช้ได้”หวงซวนกระทืบเท้าของนางด้วยความโกรธ“คุณหนูไม่เคยกลั่นกรองคำพูด มันเป็นวันที่ดีพร้อม ทำไมคุณหนูถึงพูดถึงงานศพ แต่ต้องบอกว่ามีเสื้อผ้าที่เรียบง่ายและสง่างาม คุณหนูจำได้หรือไม่เจ้าคะเมื่อองค์ชายเจ็ดกลับมาจากตะวันออกและมอบผ้าให้คุณหนูเป็นพับ ๆ
