ับสิ่งนั้น! เรื่องราวจะยาวถ้าเราพูดถึงเรื่องนี้ ! ” เฟิงเฟินไดพูดอย่างจงใจในน ้าเสียงที่ได้รับผลกระทบ เมื่อจาวเหลียนแสดงว่ามันไม่สำคัญว่าจะใช้เวลานานกว่านี้เล็กน้อย ไม่จำเป็นต้องสรุป และนางอาจใช้เวลาพูดอย่างละเอียด จากนั้นเฟิงเฟินไดก็เริ่มเล่าความสัมพันธ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างเฟิงเซียงหรูและองค์ชายเจ็ดในขณะที่ใส่ไข่เข้าไปเพิ่มมากมายเมื่อนางไปถึงส่วนที่เกี่ยวกับองค์ชายเจ็ดที่ส่งชุดให้เฟิงเซียงหรูจาวเหลียนกระทืบเท้าของเขาด้วยความโกรธ “ฮะ ! มันเป็นความผิดของข้าที่มาถึงเมืองหลวงช้าไป”เฟิงเฟินไดลอบยิ้มให้กับตัวเองในใจและยังคงพูดถึงเรื่องเล็กน้อยขณะที่นางพูด นางสามารถถ่ายทอดความรักเล็กน้อยในความสัมพันธ์ระหว่างเฟิงเซียงหรูและองค์ชายเจ็ด นางยังย ้าว่าเฟิงเซียงหรูไปที่ตำหนักจุนด้วยตัวนางเองจาวเหลียนรู้สึกอิจฉาอย่างมากเมื่อได้ยินอย่างนี้ในตอนท้ายเขาร้องขอเฟิงเฟินไดอย่างตรงไปตรงมา “เจ้าช่วยแนะนำข้าให้รู้จักกับคุณหนูสามได้หรือไม่ ? ”เฟิงเฟินไดส่ายหน้า“น่าเสียดายที่วันนี้นางไม่อยู่”“นางไปที่ตำหนักจุนงั้นหรือ? ” สีหน้าของจาวเหลียนเผยให้เห็นความอิจฉาเล็กน้อยในตอนนี้ “เพื่อให้สามารถไปที่ตำหนักจุนได้ตลอดเวลา คุณหนูคนที่สามคือเทพธิดา”ใครจะรู้ว่าเฟิงเฟินไดจะยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างเยือกเย็น“ตำหนักจุนอะไร ! นางไปที่ตำหนักปิง”“ตำหนักปิงนั่นคือตำหนักอะไร ? องค์ชายปิงคือใคร ? ” จาวเหลียนไม่คุ้นเคยกับองค์ชายของ
