ิงจินหยวนไม่เชื่อเมื่อเขาได้ยิน แต่สิ่งที่บ่าวรับใช้พูดนั้นมีเหตุผลพวกเขายังกล่าวอีกว่าทั้งสองนั่งอยู่ในห้องกินขนมอบและดื่มชาด้วยกันทั้งสองคุยกันมา 1 ชั่วยามแล้วณจุดนี้ เฟิงจินหยวนไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไปรีบวิ่งไปที่เรือนของเฟิงเฟินได สถานที่ที่เขาอาศัยอยู่นั้น เขาต้องผ่านลานด้านหน้าไปยังเรือนของเฟิงเฟินได เมื่อเขามาถึงกลางลาน เขาเห็นเฟิงเฟินไดเดินมาส่งจาวเหลียนไปที่ประตู เฟิงเฟินไดกลับมาหลังจากส่งคนไปได้ค่อนข้างไกล รอยยิ้มนั้นยังคงอยู่บนใบหน้าของนางขณะที่นางพูดกับบ่าวรับใช้ นางกล่าวว่า “คุณหนูเหลียนไม่เพียงแต่งดงามเท่านั้น นางยังมีบุคลิกที่ดี ข้าไม่เคยคิดเลยว่านางกับข้าจะเข้ากันได้ดี ดงหยิงเตรียมขนมอบที่ท่านพี่เหลียนชอบทานไว้เยอะ ๆ นางจะกลับมาอีกครั้ง”ดงหยิงช่วยออกมาจากด้านข้าง“คุณหนูไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ ข้าจะเตรียมไว้ให้”เฟิงจินหยวนไม่เชื่อในตอนแรกแต่เขาไม่มีทางเลือกนอกจากเชื่อในตอนนี้ เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขาถามอย่างใจจดใจจ่อ “ทำไมเจ้าถึงอยู่กับคุณหนูเหลียน ? ”ภาพแห่งความสำเร็จส่งประกายไปทั่วใบหน้าของเฟิงเฟินไดอย่างไรก็ตามนางพูดด้วยความรังเกียจ “โอ้ ! ข้าคิดว่าเป็นใคร นี่ไม่ใช่ผู้ใหญ่ของตระกูลเฟิงหรอกหรือ ? ท่านพ่อยอมเอ่ยปากพูดกับข้าก่อนในวันนี้เพื่ออะไร ? ข้าคิดว่าท่านพ่อจะไม่ยอมรับบุตรสาวคนนี้อีกต่อไปและกำลังเตรียมที่จะเก็บข้าวของของท่านพ่อให้ไปอยู่ในคฤหาสน์ขององค์หญิง
