ุดเราเป็นคนที่พึ่งพาซึ่งกันและกันเพื่อความอยู่รอด” นางกล่าวซ ้าสิ่งที่เขาพูด แล้วกลับไปที่เรือนของนางโดยไม่หันกลับมามองเฟิงจินหยวนต้องการไล่ตามนางเพื่อขอพูดด้วยอีกเล็กน้อยแต่เขาก็ยังรั้งไว้ ความสัมพันธ์ของเขากับเฟิงเฟินไดเพิ่งได้รับการซ่อมแซมเขาไม่สามารถใช้อำนาจมากเกินไป เขาต้องการที่จะย้าย แต่เขาเพิ่งได้ยินว่าคุณหนูเหลียนจะมาในวันพรุ่งนี้ การคิดสิ่งต่าง ๆ ในเวลานั้นจะไม่สายเกินไปในเวลานี้เมื่อจาวเหลียนกลับไปที่บ้านของเขายามของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นทันที เขาพูดอย่างไร้ประโยชน์ “นายท่าน ท่านคิดอะไรอยู่? ท่านยังจำเป้าหมายของท่านที่พวกเรามาที่ราชวงศ์ต้าชุนได้หรือไม่ ?เพื่อให้องค์หญิงจี่อันรักษาอาการป่วยของท่าน ! ”จาวเหลียนโบกมือ“ข้ารู้ ในขณะที่ข้าอยู่ที่นั่น หาชายาที่จะนำกลับไปก็ไม่เลว ! ” หลังจากที่เขาพูดจบ เขาขดมุมปากของเขาเล็กน้อยโดยพูดว่า “น่าสนใจมาก ! ข้าอยากจะเห็นธาตุแท้ของบุตรสาวตระกูลเฟิง, เฟิงเฟินได งั้นหรือ ? นางเป็นคนเช่นไร ? ”
