ไมเจ้าไม่ยอมรับการจ่ายค่าชดเชยให้กับองค์หญิง”จีหลิงเทียนเข้าใจปรากฎว่านี่คือสิ่งที่พวกเขารอคอย เขาเก็บกดความรู้สึกรังเกียจในใจและไม่มีที่ระบาย ในช่วงเวลานี้เขาต้องการที่จะดูว่าองค์หญิงจี่อันมีรูปลักษณ์แบบไหน เหตุใดนางจึงได้รับความรักจากทุกคนในเมืองหลวงเช่นนี้ในขณะที่วิพากษ์วิจารณ์นางในความคิดของเขาฉิงหยูกล่าวเตือนเขาขึ้นมาว่า “ข้าลืมไป ตอนนี้ค่าชดเชยเหล่านี้ไม่ใช่ความคิดขององค์หญิง ท้ายที่สุดแล้วเมื่อวานนี้องค์ชายหยูก็อยู่ด้วย ข้าอยากจะบอกกับใต้เท้าจีว่าท่านฮูหยินและบ่าวรับใช้พูดเรื่องที่ไม่สมควรพูดกับองค์ชายเก้า พวกนางพูดจาลบหลู่องค์ชาย ใต้เท้าจีควรยินดี ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะทำลายศาลานิพพาน ท่านฮูหยินของใต้เท้าจีจะถูกฆ่าโดยแส้ขององค์ชายเก้าทันทีและจะไม่ถูกตัดสินโทษเบาเช่นนี้ หากใต้เท้าจีต้องการปฏิเสธที่จะจ่ายค่าชดเชยเหล่านี้ นั่นก็เป็นเรื่องดีเช่นกัน องค์ชายได้กล่าวว่าเนื่องจากใต้เท้าจีเป็นขุนนางจึงสามารถแก้ไขได้โดยใช้วิธีการจัดการกับขุนนาง ใต้เท้าจีจะไปที่ตำหนักหยูกับข้าหลังจากเลิกศาลแล้วก็ได้ จากนั้นตามองค์ชายเก้าเข้าสู่พระราชวัง และมีพระราชโองการในเรื่องการลงโทษล่วงเกินองค์หญิงและองค์ชาย เราจะดูว่ามันเป็นตั๋วแลกเงิน 80 ล้านเหรียญเงินหรือท่านฮูหยินของใต้เท้าจีที่มีค่ามากกว่ากัน”ฉิงหยูไม่ได้พูดจาสุภาพแม้แต่น้อยเมื่อพูดคำพูดของนางทำให้ใบหน้าของจีหลิงเทียนซีดและเขาก็ไม่กล้าพูดอะไ
