ไม่ว่าพวกเขาจะกลัวหรือไม่นั้นเป็นสิ่งที่เฟิงหยูเองไม่สนใจนับตั้งแต่นางมาที่ราชวงศ์ต้าชุน วันเวลาของนางก็ไม่เคยสงบสุข ทั้งลมและคลื่น เป็นไปได้ไหมที่นางจะกลัวเจ้าเมืองหลานโจว ? นางจะกลัวองค์ชายแปดหรือ ? นางจัดการกับศัตรูทีละคน นางรู้ว่ายิ่งมีสิ่งอื่นเข้ามามากเท่าไหร่ นางก็จะยิ่งเป็นเหมือนเจ้านายมากขึ้นเท่านั้น ไม่มีประเด็นที่จะกลัว นางทำได้แค่ฝึกฝนตัวเองต่อไปเรื่อย ๆ หลังจากรีบเร่งนางจะเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์เจียงซื่อถูกซูจิงหยวนจับตัวไปและไม่กลับมาตลอดทั้งคืนในวันต่อมาเช่นเดียวกับจีหลิงเทียนตัดสินใจที่จะตามหาเฟิงหยูเองและคิดหาวิธีที่จะตกลงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวก่อนถึงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงข่าวมาจากทางการ กรณีของเจียงซื่อที่นำหยกขององค์หญิงไปจะนำขึ้นมาพิจารณาในวันนี้ จีหลิงเทียนได้รับเชิญให้เข้าร่วมจีหลิงเทียนไม่มีทางเลือกนอกจากเปลี่ยนวิถีชีวิตของเขาในจุดนั้นโดยมุ่งหน้าไปยังสำนักงานของทางการก่อนเขากำลังคิดในตอนแรกว่าตั้งแต่เขาถูกเรียกตัวให้ไปร่วมงาน องค์หญิงก็เป็นหนึ่งในแขกรับเชิญการปราชุมที่ใดก็ได้ยังคงปราชุม มันจะดีกว่าถ้าไปที่สำนักงานของทางการ ยิ่งไปกว่านั้นคดีของฮูหยินจะถูกพิจารณาในศาล ถ้าเขาไม่ไปดูเขาจะรู้สึกไม่สบายใจใครจะรู้ว่าหลังจากมาถึงสำนักงานของทางการเขาไม่ได้พบเฟิงหยูเอง นอกจากเจียงซื่อและจีเซียงแล้วยังมีคนสำคัญอีกคนหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าบุคคลที่ดูแลศาลานิพพาน ฉิงหยูจีหลิงเที
