่ไหน ข้าจะตามไปหรือหากเจ้าคนใดมีความสามารถในการโน้มน้าวใจนางให้กลับไปที่พระราชวัง นั่นจะดีที่สุด”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้วซวนเทียนหมิงก็นึกถึงแต่มันคงไม่ดีเกินไปถ้าเขาหรือซวนเทียนฮั่วไป พวกเขาทำได้เพียงฝากความหวังนี้ไว้ที่เฟิงหยูเอง ทั้งสองมองไปที่เฟิงหยูเองพร้อมกัน จนกระทั่งเฟิงหยูเองอ้อนวอนขอการอภัย “เอาล่ะ ข้าจะไปดู แต่ไม่ว่ามันจะใช้ได้หรือไม่ ข้าก็ไม่สามารถรับประกันอะไรได้”หลังจากพูดแบบนี้นางตามหลังบ่าวรับใช้ในขณะที่เดินนางก็เริ่มคิด พราชายาหยุนจะมีความรู้สึกไวต่อการบีบบังคับหรือหลอกลวงมากขึ้นหรือไม่ นางควรใช้คำใดในการแนะนำนางอย่างแม่นยำ ?ขณะที่นางกำลังคิดอยู่บ่าวใช้ที่เดินนำก็กล่าวว่า“ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินพราชายาหยุนบอกว่าวันนี้คุณชายใหญ่ตระกูลเหยาแต่งงานดังนั้นวันนี้ควรเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองขององค์หญิง”เฟิงหยูเองคิดเกี่ยวกับมันด้วยเหตุผลบางอย่าง ตระกูลเหยาที่ไม่รู้จักพราชายาหยุนให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดกับตระกูลเหยา บางทีนี่อาจเปิดเส้นทาง ดังนั้นนางจึงเริ่มคิดเกี่ยวกับมันในขณะที่ท่าทีของนางผ่อนคลาย นางพูดกับบ่าวใช้ด้วยอารมณ์ที่ดีมาก “ขอบคุณมาก ! ”อย่างรวดเร็วพวกนางมาถึงห้องนอนของพราชายาหยุนบ่าวรับใช้เปิดประตูให้เฟิงหยูเองเข้าไป จากนั้นนางก็ยืนอยู่ข้างนอกพร้อมกับคนอื่น ๆ เมื่อเฟิงหยูเองเข้ามาในห้อง พราชายาหยุนก็นั่งที่โต๊ะดื่มชาชานี้มาพร้อมกับช็อคโกแลตที่เฟิงหยูเองจัดเตรียมไว้ให้
