ตัวเองว่าเขาล้มเหลว ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลอีกต่อไปในขณะที่เขากล่าวกับซวนเทียนฮั่ว “เจ้าหน้าที่ผู้นี้จะยอมมอบที่ดินและจะส่งคนกลับไปเอาโฉนดมาพะยะค่ะ”บ่าวรับใช้จากตระกูลหลู่รีบวิ่งกลับไปที่คฤหาสน์อย่างรวดเร็วภายใต้คำสั่งของเขาเมื่อพวกเขากลับมา พวกเขาถือกล่องในมือของพวกเขาเต็มไปด้วยโฉนดของตระกูลหลู่ซวนเทียนฮั่วรู้ว่าไม่มีทางที่หลู่ซ่งจะปลอมแปลงโฉนดเหล่านี้โฉนดทั้งหมดมีสำเนาอยู่ในสำนักงานของทางการ แน่นอนถ้าคฤหาสน์หลู่มีส่วนหนึ่งของสำเนาเหล่านี้ภายใต้ชื่อของคนอื่น ๆ พวกเขาไม่สามารถตรวจสอบได้ แต่เมื่อมองสิ่งต่าง ๆ ที่นำขึ้นมา ซวนเทียนฮั่วรู้สึกว่ามีอย่างน้อยแปดในสิบส่วนเขาตรวจสอบโฉนดเหล่านี้อย่างรอบคอบและตรวจสอบความถูกต้องแต่ละโฉนดอย่างรอบคอบบางครั้งเขาจะถามหลู่ซ่ง “ร้านนี้เป็นร้านที่อยู่ 20 ลี้ นอกมุมตะวันออกของเมืองหลวงขอรับ”หลู่ซ่งพยักหน้าซ ้าๆเฟิงหยูเองรู้สึกอยากจะนินทาและอยากไปดูอย่างไรก็ตามนางถูกหยุด โดยซวนเทียนหมิงบอกนางอย่างเงียบ ๆ ว่า “ไม่ต้องกังวล พี่เจ็ดจะไม่ยอมให้เจ้าขาดทุน แค่รอดูว่าเทพเซียนจะหลอกลวงความมั่งคั่งให้เจ้าได้อย่างไร”นางปิดปากและยิ้มแล้วกล่าวว่า“ความมั่งคั่งนี้มาง่ายมาก ถ้ามันเป็นแบบนี้ข้าก็อยากให้ใครบางคนกล่าวโทษข้ากับทางการทุกวันเมื่อพวกเขาพ่ายแพ้ ข้าก็ได้รับเล็กน้อย มันเร็วกว่าการหารายได้ด้วยตัวเอง”ซวนเทียนหมิงโกรธนี่เป็นชายาแบบไหน ? นางช่วยแสดงความเป็นผู้ใหญ่บ้
