ู้นี้จะส่งคนไปที่ที่ทำการของทางการทันที วันนี้ไปโอนโฉนดกันเถิด ! ”หลู่ซ่งดึงความคิดของเขาอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “แน่นอนพะยะค่ะ”แต่เฟิงหยูเองดูเหมือนจะจำบางสิ่งได้ในขณะที่นางหันหน้ามาและโบกมือให้เหยาจิงจุน“ท่านลุงใหญ่มา”เหยาจิงจุนไม่ชัดเจนเกี่ยวกับจุดประสงค์และก้าวไปข้างหน้า แต่เขาได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวกับเขาว่า “เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในตระกูลเหยาอาเองไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้ พวกมันทั้งหมดจะได้รับการพิจารณาเป็นค่าชดใช้จากคฤหาสน์หลู่ถึงคฤหาสน์เหยา ท่านลุงใหญ่เดินทางไปกับเสนาบดีหลู่ โอนโฉนดทั้งหมดให้เป็นของตระกูลเหยาเร็ว” หลังจากพูดจบ นางเหลือบไปที่หลู่เหยาแล้วกล่าวว่า “สิ่งเหล่านี้จะมอบให้กับตระกูลเหยา แต่ไม่ว่าตอนนี้หรือในอนาคต ถูกวางไว้ภายใต้ชื่อลูกพี่ลูกน้อง ลูกพี่ลูกน้องคนโตคัดค้านหรือไม่ ? ”แน่นอนเหยาซู่เข้าใจความหมายที่เฟิงหยูเองกล่าวหากพวกมันอยู่ภายใต้ชื่อของเขา นั่นหมายความว่าพวกมันจะกลับไปอยู่ในมือของหลู่เหยา เขาเข้าใจเหตุผลนี้จึงพยักหน้าอย่างมีความสุข “เป็นเหมือนที่อาเองพูด”เหยาจิงจุนไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะส่งมอบเงินมากมายโดยไม่ทุกข์ร้อนใดๆ ด้วยความตกใจเขาถอนหายใจว่าหลานสาวของเขาเป็นอย่างไร หลายปีที่ผ่านมาตระกูลเหยาของพวกเขาได้ยินเรื่องบางอย่างจากเมืองหลวงโดยบอกว่าหลานสาวของพวกเขาแตกต่างจากเมื่อก่อนแม้กระนั้นเขาไม่เคยคิดว่านางจะแตกต่างจากระดับนี้“ท่านลุงใหญ่”เฟิงหยูเองแค่วางมือ
