คนที่ไปเรียกหลู่ซ่งเป็นหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของซวนเทียนฮั่วเป็นไปตามความตั้งใจของซวนเทียนฮั่ว เขาบอกเล่าคำพูดขององค์ชายเจ็ดเกี่ยวกับการเก็บศพโดยตรง สำหรับผู้ที่ถูกเรียกให้มาเก็บศพยังไม่รู้และสับสนส่วนเจ้าเมืองซูจิงหยวน ที่เข้ามาอยู่ข้างหลังเขาเขาได้รับการรายงานจากบานซู หลังจากนั้นเขาจึงติดตามบ่าวใช้จากตระกูลเหยาและรีบมา เขาไม่ได้มาคนเดียวในขณะที่เขานำคนของทางการและเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพมาด้วย การปรากฏตัวของเขาทำให้เสนาบดีหลู่ซ่งสับสนแต่เมื่อเขาเข้าไปในประตูของคฤหาสน์เหยาและเห็นศพบนพื้นเขาก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีเขาหยุดและจ้องมองที่ศพความสยองขวัญปรากฏบนใบหน้าของเขา แต่ก็ดูถูกเหยียดหยามและโกรธยิ่งกว่าเดิม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หลู่ซ่งไม่เคยคิดเลยว่าคนที่เขาส่งออกจากเมืองหลวงจะกลับมาทันที แล้วเขาก็มาปรากฏในคฤหาสน์เหยา แต่ทำไมเขาถึงตาย ? บ้า !ไม่ว่าจะตายเร็วหรือช้า ทำไมเขาจะต้องตายในเวลาเช่นนี้ และมันเกิดขึ้นในคฤหาสน์ของตระกูลเหยา หลู่ซ่งมองหลู่เหยา จากนั้นทุกคนก็อยู่ในนั้น เขาไม่สามารถช่วยได้ แต่เริ่มรู้สึกเสียใจ ถ้าเขารู้เร็วกว่านี้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นวันนี้ เขาคงจะบีบคอบุตรชายอกตัญญูผู้นี้จนตายไม่ช้า“ใต้เท้าหลู่ทำไมยืนอยู่ตรงนั้น ไม่เข้ามาข้างใน? องค์ชายเจ็ดยังคงรอคำตอบของเจ้าอยู่” องครักษ์เงาไปเชิญเขา เขาพูดกับหลู่ซ่งอย่างไม่สุภาพ สิ่งที่ขุนนางขั้นหนึ่ง เมื่อเขาเห็นมัน เขาก็ไม่ได้พูดอะ
