เจ้านายและบ่าวรับใช้กลับไปที่สนามหน้าบ้านเฟิงหยูเองไม่ได้ พูดอะไรนางคิดถึงสถานการณ์ตลอดเวลา แม้แต่วังซวนและหวง ซวนก็ยังนึกถึงฉากก่อนหน้านี้หลังจากได้ยินข้อสงสัยของเฟิงหยูเองทั้งสองก็รู้สึกว่ามีอะไร บางอย่างเกี่ยวกับพี่น้องเหล่านั้น แต่พวกเขาไม่สามารถพูดได้ว่า พวกเขาเห็นอะไรขณะที่พวกเขาเดินบ่าวรับใช้คนหนึ่งวิ่งไปตามทางด้วยความ หวาดกลัววิ่งไปทิศทางของพวกเขา ตอนแรกนางชนหวงซวน หวง ซวนขมวดคิ้วและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมถึงถึงดูเร่งรีบขนาด นี้ ? เจ้ามาจากเรือนไหน ? ”บ่าวรับใช้ตกใจในตอนแรกเมื่อนางเงยหน้าขึ้นมอง นางเห็น เฟิงหยูเองนางก็รีบยื่นมือออกจากแขนของนาง นางกำลังถือจานขนมอยู่ในมือของนาง นางตอบว่า “เรียนคุณหนู บ่าวรับใช้คนนี้ดูแลเรือนของคุณชายใหญ่ แม่นมของท่านฮูหยินให้ข้าไปที่ครัวเพื่อเอา ขนมสองสามชิ้นเจ้าค่ะ โดยบอกว่านางเป็นห่วงว่าท่านฮูหยินคนใหม่ จะหิวมาก และไม่สามารถทนรอคุณชายใหญ่กลับไปตอนกลางคืนข้ากลัวว่าท่านฮูหยินคนใหม่จะรู้สึกอับอายจากการที่ผู้คนได้ยิน เรื่องนี้ดังนั้นข้าจึงรีบเจ้าค่ะ ทำให้ข้าชนแม่นางเจ้าค่ะ ได้โปรดอย่า ตำหนิข้าเลยเจ้าค่ะ”
