ในการใช้นางเป็นตัวหมากเจรจาต่อรองเพื่อดึงดูดผู้สูงศักดิ์บาง คน นางไม่มีสถานะสำหรับสิ่งนั้นและท่านพ่อไม่มีชื่อเสียง นั่นคือ เหตุผลที่เป็นแกนหลักการแต่งงานของเราจะขึ้นอยู่กับหน้าตาของ ตระกูลเฟิง ไม่เป็นไรถ้าท่านพ่อไม่ใช่เสนาบดี แต่อย่าทำเลยเพื่อที่ ท่านพ่อจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้าอะไรเลย เมื่อถึงเวลาอย่าโทษว่าเรา ที่ไม่มีความสุข เมื่อเราจากไปแล้วปฏิเสธที่จะยอมรับท่านพ่อ ! ”คำพูดของเฟินไดกลายเป็นถ้อยคำที่ดุเดือดและรุนแรงขึ้นเฟิงจิ นหยวนสั่นเทาด้วยความโกรธ เขาหันหลังกลับแลดการเพาะว่า “เจ้ารังเกียจข้าหรือ ? ”“เป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านพ่อไม่ดูถูกตัวเอง? ไฟนไดรู้สึกยังงาย มากขึ้น“ท่านพ่อไม่มีความตระหนักในตนเอง ท่านพ่อรู้ไหมว่าเมื่อ เราออกไปข้างนอก เราจะถูกนินทาลับหลังอย่างไร พวกเขาบอกว่าท่านพ่อของเราเป็นขันที ! ”ใบหน้าของเฟิงจินหยวนสลับกันระหว่างสีแดงกับขาวเขารู้สึก เสียใจที่ไม่ต้องคลานเข้าไปหลังจากได้ยินสิ่งที่เฟินไดพูด แต่ใน เวลาเดียวกันเขาคิดอย่างรอบคอบว่าเขาควรจะไปหาเฟิงหยูเอง หรือไม่ แต่จุดประสงค์ก็คือไม่ต้องหางานทำ ที่สำคัญที่สุดคือ ทายาทชีวิตที่เหยาซื่อมอบให้มา มันไร้ค่า !