มขนาดนี้และเต็มไปด้วย ความดื้อรั้น และตรงข้ามกับคุณหนูที่อดทน จิตใจของเฟิงจินหยวน เริ่มไขว้เข ไม่ว่าเขาจะมองนางอย่างไร เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เป็น หนึ่งในดีที่สุดในโลกอย่างแท้จริงเพียงแค่มองทำให้เขางนงงและสูญเสียการติดตามว่าเขาจ้อง มองนานแค่ไหนจ้องเขม็งไปเรื่อย ๆ จนข่าวรับใช้ของคฤหาสน์ เหลียนทนไม่ไหวที่จะเฝ้าดูต่อไป มีคนหนึ่งในพวกเขาถามว่า “เขาถามว่าเจ้าเป็นใคร ? มีใครบ้างที่จ้องมองผู้หญิงเช่นนี้ ? ”บ่าวรับใช้ของคฤหาสน์เหลียนที่เพิ่งซื้อมาเมื่อไม่นานมานี้พวก เขาไม่รู้ภูมิหลังขององค์ชายเหลียน พวกเขาเพิ่งรู้ว่ามีคุณหนูรองที่มีสมองผิดปกติเล็กน้อยที่จะใช้ทั้งวันในการเรียกพี่สาวของนางว่า สามีมันช่างน่าเวทนาจริง ๆด้วยการที่บ่าวรับใช้ที่ส่งเสียงโวยวายในที่สุดเฟิงจินหยวนก็ได้ สติขึ้นมาเขารีบเอ่ยทักทายองค์ชายเหลียนไปอย่างรวดเร็วจากนั้น กล่าวว่า“คุณหนูได้โปรดอย่าเข้าใจผิด ข้ามาจากตระกูลเฟิงที่อยู่ ใกล้เคียง ข้าชื่อเฟิงจินหยวน เมื่อกลับถึงบ้านในวันนี้ข้าผ่านบ้าน ของเจ้าและเห็นคุณหนูรู้สึกไม่พอใจกับป้าย ดังนั้นข้าคิดว่าจะลง จากรถม้าเพื่อมาสอบถามดูว่าคุณหนูต้องการความช่วยเหลือหรือ ไม่”“เฟิงจินหยวน? “จิตใจของจาวเหลียนเริ่มทำงานและทราบถึง ตัวตนของเขาทันที จาวเหลียนพยักหน้าทันที ชี้ไปที่ป้ายซึ่งแขวน จากด้านบนของประตู เขาพูดว่า “ถ้าเจ้าอยากช่วยข้าจริง ๆ ช่วยข้า แขวนป้ายนั้น !”“นั่นไม่ใช่ปัญหาข้าจะ
