ัวเองล้มลงบ่าวรับใช้ด้านล่างได้รับความตกใจและพวกเขาก็เดินไปข้าง หน้าเพื่อรับ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้ย้ายไปจับเฟิงจินหยวนแต่ พวกเขาพยายามจับป้าย เมื่อพวกเขาจับป้ายได้แล้ว พวกเขาก็นำ มันไปทางด้านข้างทันที ปล่อยให้เฟิงจินหยวนตกจากบันไดและล้ม ลงกับพื้น ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ไปช่วยเขามันเป็นจาวเหลียนที่เริ่มตะโกนไปที่บ้านของตระกูลเฟิง”เฮ้ ! บ่าวรับใช้จากตระกูลเฟิงมาที่นี่เร็ว เจ้านายของพวกเจ้าล้มลงที่นี่”อันที่จริงยามเฝ้าประตูตระกูลเฟิงได้เห็นสิ่งที่เพิ่งจินหยวนกำลัง ทำอยู่แต่พวกเขาไม่ต้องการสอดมือเข้าไปยุ่งแกี่ยวกับเรื่องนี้ ปัจจุบันเฟิงจินหยวนไม่สามารถเปรียบเทียบกับอดีตได้ เขาไม่ได้ เป็นเสนาบดีอีกต่อไปเขาเป็นแค่คนธรรมดาสามัญ ในการที่จะกล่าว อย่างไร้เหตุผล เขาก็เป็นขันที่ของสามัญชนบ่าวรับใช้ของตระกูลเฟิงมองเฟิงจินหยวนที่เข้าหาเด็กสาวผู้นั้น ขณะที่ดวงตาของเขาเปล่งประกาย มีการดูถูกเกินพอ พวกเขาไม่ ต้องการทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ตอนนี้จาวเหลียนเริ่มตะโกน พวก เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องไปมีบ่าวรับใช้สองสามคนวิ่งออกมาพร้อมกับเฮ่อจงมุ่งหน้าไปที่ องค์ชายเหลียนเมื่อเห็นว่าเฟิงจินหยวนนอนอยู่บนพื้นในขณะที่จับ กัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มในขณะที่หัวใจของพวกเขายังคงเต็มไปด้วยความรังเกียจพวก เขายังคงต้องดูแลเขา เฮ่อจงเป็นคนแรกที่ก้าวไปข้างหน้าและถาม ว่า “นายท่านเป็นอะไรหรือไม่ขอรับ ? ”เมื่อเห็นว่า
